Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Trazodon to lek przeciwdepresyjny z grupy SARI (antagonista i inhibitor wychwytu serotoniny). Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu epizodów depresyjnych, zwłaszcza gdy towarzyszą im lęk, napięcie i zaburzenia snu. Lek jest dostępny w postaci tabletek o natychmiastowym lub przedłużonym uwalnianiu.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Trazodon łączy dwa mechanizmy: hamuje wychwyt zwrotny serotoniny oraz blokuje wybrane receptory serotoninowe (głównie 5-HT2A/5-HT2C). Efektem jest zrównoważenie neuroprzekaźnictwa serotoninergicznego, co może prowadzić do poprawy nastroju, zmniejszenia lęku i ułatwienia zasypiania. Dodatkowe działanie na receptory adrenergiczne (alfa-1) i histaminowe (H1) tłumaczy typowe działania, takie jak senność czy możliwość spadków ciśnienia przy wstawaniu.
Poprawa snu i lęku bywa zauważalna wcześniej, natomiast pełen efekt przeciwdepresyjny zwykle rozwija się stopniowo w trakcie kontynuacji terapii.
Podstawowym wskazaniem do stosowania trazodonu jest leczenie epizodu depresyjnego u dorosłych, w tym depresji z objawami lękowymi i zaburzeniami snu. W praktyce klinicznej bywa rozważany także u chorych, u których występuje nietolerancja dysfunkcji seksualnych po innych lekach przeciwdepresyjnych lub gdy nasilona jest bezsenność w przebiegu depresji.
Inne zastosowania mogą być rozważane indywidualnie przez lekarza (poza zarejestrowanymi wskazaniami), jeśli ocena korzyści i ryzyka to uzasadnia.
Dawkowanie ustala lekarz z uwzględnieniem nasilenia objawów, profilu działań niepożądanych oraz chorób współistniejących. Stosuje się postacie o natychmiastowym i przedłużonym uwalnianiu, co wpływa na liczbę dawek w ciągu doby.
O czasie trwania terapii oraz tempie odstawiania decyduje lekarz. Przerwanie leczenia najczęściej wymaga stopniowego zmniejszania dawki.
Tabletki przyjmuje się doustnie, zazwyczaj z posiłkiem lub po posiłku. Postaci o przedłużonym uwalnianiu nie należy kruszyć ani rozgryzać. Ważna jest regularność przyjmowania, najlepiej o zbliżonych porach. Nie zaleca się nagłego przerywania terapii bez konsultacji lekarskiej.
W pierwszych dniach leczenia oraz po zmianach dawki mogą częściej występować senność, zawroty głowy lub spadki ciśnienia przy wstawaniu. Warto wstawać powoli i zachować ostrożność przy czynnościach wymagających koncentracji.
Ostrożność: choroby serca (np. wydłużenie odstępu QT, niedawne zaburzenia rytmu), choroby wątroby lub nerek, skłonność do spadków ciśnienia, jaskra z wąskim kątem, przerost prostaty, zaburzenia elektrolitowe, padaczka, zaburzenia dwubiegunowe, podwyższone ryzyko krwawień.
Nie u każdego wystąpią działania niepożądane, jednak najczęściej zgłaszane to:
Rzadziej: niepokój, drżenia, wysypka skórna, podwyższenie enzymów wątrobowych, obrzęki, zaburzenia snu (intensywne sny). Poważne, ale rzadkie działania wymagające pilnej oceny medycznej to m.in. objawy zespołu serotoninowego (gorączka, sztywność mięśni, pobudzenie, tachykardia), ciężkie zaburzenia rytmu, omdlenia, drgawki, znaczne krwawienia bez uchwytnej przyczyny, ciężkie reakcje alergiczne oraz przedłużony, bolesny wzwód (priapizm) u mężczyzn.
U osób starszych istnieje większe ryzyko upadków, hiponatremii (z niskim stężeniem sodu) i działań ze strony układu krążenia.
Zawsze należy przedstawić lekarzowi pełną listę leków i suplementów, w tym preparatów ziołowych (np. dziurawiec).
Alkohol nasila działanie uspokajające i obniżające ciśnienie krwi. Połączenie zwiększa ryzyko senności, zawrotów głowy, zaburzeń koncentracji i upadków. W trakcie terapii zaleca się unikać spożywania alkoholu.
Doświadczenie kliniczne w ciąży jest ograniczone. Lek może być rozważany jedynie wtedy, gdy przewidywane korzyści dla matki uzasadniają potencjalne ryzyko dla płodu. Przy stosowaniu pod koniec ciąży opisywano objawy adaptacyjne u noworodków (np. drażliwość, zaburzenia oddychania czy ssania).
Trazodon przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego. W razie stosowania w okresie karmienia piersią konieczna jest ostrożność i obserwacja niemowlęcia pod kątem nadmiernej senności, trudności w karmieniu lub rozdrażnienia.
Trazodon może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – zwłaszcza na początku leczenia, po zmianach dawki oraz w skojarzeniu z innymi lekami działającymi sedatywnie lub alkoholem. Do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek należy unikać czynności wymagających pełnej koncentracji.
Trazodon nie jest klasyfikowany jako lek uzależniający. Może jednak powodować objawy odstawienne przy nagłym przerwaniu terapii, dlatego zwykle zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki zgodnie z planem lekarza.
Efekt uspokajający i poprawa snu mogą wystąpić wcześniej, natomiast pełny efekt przeciwdepresyjny zwykle rozwija się stopniowo wraz z kontynuacją leczenia. Ocena skuteczności wymaga czasu i kontroli lekarskiej.
Trazodon nie jest klasycznym lekiem nasennym, ale dzięki działaniu na receptory serotoninowe, adrenergiczne i histaminowe często poprawia jakość snu u osób z depresją i lękiem. O doborze i dawkowaniu decyduje lekarz.
W porównaniu z niektórymi innymi lekami przeciwdepresyjnymi trazodon może rzadziej powodować dysfunkcje seksualne i przyrost masy ciała, choć takie działania są możliwe. W razie utrzymujących się dolegliwości warto omówić z lekarzem modyfikacje terapii.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.