Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Midazolam to lek z grupy benzodiazepin o krótkim czasie działania, stosowany głównie w celu uspokojenia (sedacji), łagodzenia lęku, wywoływania niepamięci następczej oraz jako lek przeciwdrgawkowy. Występuje w postaciach do podawania dożylnego, domięśniowego, doustnego oraz w niektórych preparatach do podania donosowego lub policzkowego (bukalnie). Ze względu na profil działania i konieczność monitorowania, midazolam jest zwykle podawany przez personel medyczny. W wybranych sytuacjach może być zalecony do doraźnego przerwania napadu drgawkowego zgodnie z planem opracowanym przez lekarza.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Midazolam jest dodatnim modulatorem receptorów GABA-A w ośrodkowym układzie nerwowym. Nasilając działanie neuroprzekaźnika GABA, zwiększa hamowanie neuronalne, co prowadzi do efektu uspokajającego, nasennego, przeciwlękowego, miorelaksacyjnego i przeciwdrgawkowego. Działa szybko – zwłaszcza po podaniu dożylnym, donosowym lub bukalnym – a jego efekt jest względnie krótki ze względu na szybkie rozmieszczenie w tkankach i metabolizm wątrobowy (głównie przez CYP3A4) do czynnych metabolitów, które są następnie wydalane przez nerki. U osób starszych, z chorobami wątroby lub nerek oraz przy długotrwałych wlewach działanie może się wydłużać i nasilać, co wymaga ostrożniejszego dawkowania i uważnego monitorowania.
Dawkowanie jest zindywidualizowane i zależy od wskazania, drogi podania, wieku, masy ciała, chorób współistniejących oraz równolegle stosowanych leków. Zwykle dawkowanie ustala i modyfikuje lekarz, a w warunkach zabiegowych – anestezjolog.
Midazolamu nie należy samodzielnie modyfikować ani łączyć z substancjami działającymi depresyjnie na OUN bez uzgodnienia z lekarzem.
Midazolam powinien być podawany w warunkach zapewniających bezpieczeństwo – z dostępem do monitorowania i sprzętu do udrażniania dróg oddechowych. W użyciu doraźnym w napadach drgawkowych (np. preparaty donosowe/bukalne) pacjent lub opiekun stosuje lek zgodnie z wcześniej przygotowanym planem medycznym. Nie należy przyjmować dodatkowych dawek poza ustalonym schematem. Po zastosowaniu midazolamu zaleca się odpoczynek i unikanie czynności wymagających koncentracji do czasu pełnego ustąpienia działania leku.
Szczególnej ostrożności wymagają także: osoby starsze, pacjenci z POChP i innymi chorobami układu oddechowego, z chorobami nerek, z depresją i skłonnościami samobójczymi oraz osoby z chorobą alkoholową lub uzależnieniami.
W przypadku nasilonych trudności w oddychaniu, utraty przytomności lub ciężkich reakcji nietypowych konieczna jest pilna pomoc medyczna.
Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, także dostępnych bez recepty i preparatach ziołowych.
Alkohol wyraźnie nasila działanie uspokajające midazolamu i zwiększa ryzyko groźnej depresji oddechowej. Nie należy łączyć midazolamu z alkoholem ani spożywać alkoholu po jego zastosowaniu do czasu całkowitego ustąpienia działania leku, które może utrzymywać się do następnego dnia – w zależności od dawki i drogi podania.
W ciąży midazolam stosuje się wyłącznie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Podanie w późnej ciąży lub okołoporodowo może u noworodka wywołać obniżenie napięcia mięśni, zaburzenia oddychania i hipotermię. W okresie karmienia piersią midazolam przenika do mleka w niewielkich ilościach; po jednorazowym podaniu klinicznym lekarz może zalecić czasową przerwę w karmieniu. Decyzję o zastosowaniu i ewentualnych przerwach podejmuje lekarz, biorąc pod uwagę dawkę, drogę podania i stan matki oraz dziecka.
Midazolam upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaburza koncentrację, czas reakcji i pamięć, a skutki mogą utrzymywać się po ustąpieniu senności subiektywnej. Nie należy prowadzić pojazdów ani wykonywać czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej do czasu całkowitego ustąpienia działania leku.
Początek działania jest szybki, szczególnie po podaniu dożylnym, donosowym lub bukalnym. Czas działania jest krótki, ale może się wydłużać u osób starszych, przy większych dawkach, długotrwałych wlewach oraz w niewydolności wątroby lub nerek.
Tak, jak inne benzodiazepiny, może prowadzić do rozwoju tolerancji i uzależnienia, zwłaszcza przy długotrwałym, regularnym stosowaniu. Dlatego używa się go zwykle krótko i w możliwie najmniejszych dawkach, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Midazolam ma szybki początek i krótki czas działania, co jest korzystne w sedacji procedur i doraźnym przerywaniu napadów drgawkowych. Inne benzodiazepiny (np. diazepam, lorazepam) różnią się farmakokinetyką i mogą być preferowane w odmiennych wskazaniach.
Tak, w wybranych sytuacjach klinicznych lekarz może zalecić preparaty donosowe lub bukalne do przerwania napadu. Schemat postępowania, dawki i zasady bezpieczeństwa określa lekarz prowadzący i należy się ich ściśle trzymać.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.