Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Sulpiryd to lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych benzamidu. Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu schizofrenii oraz innych zaburzeń psychotycznych. W porównaniu z wieloma innymi neuroleptykami ma stosunkowo niewielkie działanie cholinolityczne i uspokajające, ale – jak każdy lek tej klasy – wymaga ostrożności i regularnej oceny tolerancji.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Sulpiryd działa głównie poprzez blokowanie receptorów dopaminowych (przede wszystkim D2/D3) w ośrodkowym układzie nerwowym. Normalizuje nadmierną aktywność dopaminergiczną odpowiadającą za objawy wytwórcze (omamy, urojenia), a w pewnym zakresie może korzystnie wpływać na objawy negatywne i afektywne towarzyszące psychozom. Działanie na dopaminę wiąże się też z typowymi dla tej klasy leków działaniami niepożądanymi, takimi jak objawy pozapiramidowe czy zwiększenie stężenia prolaktyny.
Inne możliwe zastosowania rozważa się indywidualnie przez lekarza doświadczonego w terapii lekami przeciwpsychotycznymi; nie stanowią one standardowych wskazań pierwszego wyboru.
Zakres dawek jest dostosowywany do obrazu klinicznego, tolerancji oraz chorób współistniejących. U dorosłych rozpoczyna się zwykle od dawek niskich lub umiarkowanych i stopniowo je modyfikuje. W praktyce całkowita dawka dobowa mieści się najczęściej w przedziale od kilkuset do kilkuset miligramów na dobę, podawanych w 1–2 dawkach podzielonych. W niektórych sytuacjach klinicznych stosuje się większe dawki – decyzję zawsze podejmuje lekarz prowadzący.
U osób starszych i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek preferuje się mniejsze dawki i ostrożniejszą modyfikację leczenia. Sulpiryd jest wydalany głównie przez nerki, dlatego w niewydolności nerek konieczne bywa istotne obniżenie dawek.
U pacjentów w podeszłym wieku, z demencją, z chorobami serca, po udarze lub z czynnikami ryzyka zakrzepicy lek stosuje się ze szczególną ostrożnością.
Nasilenie i częstość działań niepożądanych zależą od dawki, czasu terapii i indywidualnej podatności. Każdy niepokojący objaw należy omówić z lekarzem.
Przed włączeniem sulpirydu należy omówić z lekarzem wszystkie przyjmowane leki, także bez recepty i suplementy.
Alkohol nasila działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy i może zwiększać senność, zawroty głowy oraz upośledzać koordynację. Może także utrudniać stabilizację objawów psychotycznych. W okresie leczenia najlepiej unikać alkoholu.
W ciąży sulpiryd stosuje się wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Ekspozycja w późnym trymestrze może wiązać się u noworodka z przemijającymi objawami pozapiramidowymi lub objawami odstawiennymi.
Substancja przenika do mleka kobiecego i zwiększa stężenie prolaktyny, dlatego karmienie piersią w trakcie terapii zwykle nie jest zalecane. Jeśli leczenie jest konieczne, decyzję o sposobie żywienia dziecka podejmuje lekarz po ocenie ryzyka i korzyści.
Sulpiryd może powodować senność, zawroty głowy, spowolnienie psychomotoryczne i zaburzenia widzenia, zwłaszcza na początku leczenia oraz po zmianach dawkowania. Zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn należy ocenić indywidualnie; do czasu poznania własnej reakcji na lek lepiej unikać potencjalnie niebezpiecznych czynności.
Nie jest lekiem uzależniającym w sensie klasycznych substancji psychoaktywnych. Może jednak wystąpić zależność od leczenia w tym znaczeniu, że nagłe odstawienie grozi nawrotem objawów – o zmianach terapii zawsze decyduje lekarz.
Pierwsze efekty (np. zmniejszenie pobudzenia) mogą pojawić się w ciągu kilku dni, ale na pełną odpowiedź w zakresie objawów psychotycznych zwykle czeka się kilka tygodni. Czas i siła odpowiedzi są indywidualne.
Może sprzyjać przybieraniu na wadze oraz zwiększać stężenie prolaktyny, co bywa przyczyną mlekotoku, zaburzeń miesiączkowania czy problemów seksualnych. Ryzyko i ewentualne metody postępowania należy omówić z lekarzem.
Takie połączenia są czasem stosowane, ale wymagają kontroli ze względu na możliwe interakcje farmakodynamiczne (m.in. ryzyko wydłużenia QT, nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN). Zestawienie leków ocenia lekarz prowadzący po analizie korzyści i ryzyka.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.