Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Kolchicyna to lek przeciwzapalny o unikalnym mechanizmie działania, stosowany przede wszystkim w leczeniu dny moczanowej oraz niektórych chorób zapalnych o podłożu autozapalnym. W zależności od kraju i preparatu może być zarejestrowana również w innych wskazaniach (np. gorączka śródziemnomorska rodzinna – FMF). W praktyce klinicznej bywa wykorzystywana także w zapaleniu osierdzia oraz w wybranych przypadkach chondrokalcynozy (CPPD) – decyzję o takim zastosowaniu podejmuje lekarz.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Kolchicyna hamuje polimeryzację mikrotubul w komórkach, co ogranicza migrację i aktywację neutrofili w ognisku zapalenia. W efekcie zmniejsza się nasilenie reakcji zapalnej i dolegliwości bólowe towarzyszące napadom dny oraz innym schorzeniom zapalnym. Lek nie obniża stężenia kwasu moczowego – nie zastępuje terapii przewlekłej dny (np. allopurynolu), ale łagodzi objawy i redukuje ryzyko nawrotów w okresie wprowadzania leczenia obniżającego kwas moczowy.
Najlepiej udokumentowane zastosowania Kolchicyny obejmują:
Inne, bardziej wyspecjalizowane zastosowania (np. wybrane przypadki chondrokalcynozy czy niektórych zespołów autozapalnych) są rozważane indywidualnie przez lekarza.
Dawkowanie zależy od wskazania, masy ciała, czynności nerek i wątroby oraz jednoczesnych leków. Tabletki najczęściej zawierają 0,5 mg substancji czynnej.
U osób starszych oraz przy zaburzeniach czynności nerek lub wątroby stosuje się mniejsze dawki i/lub wydłuża odstępy między dawkami. Jednoczesne przyjmowanie silnych inhibitorów CYP3A4 lub P-gp (np. niektóre makrolidy, azole, leki przeciwwirusowe) może wymagać dodatkowej modyfikacji lub odstawienia Kolchicyny z uwagi na ryzyko ciężkiej toksyczności. Dokładny schemat dawkowania ustala lekarz.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą. Stała pora przyjmowania ułatwia regularność, zwłaszcza w profilaktyce. W trakcie terapii warto obserwować tolerancję przewodu pokarmowego – nasilająca się biegunka czy kurczowe bóle brzucha mogą świadczyć o zbyt dużej ekspozycji na lek. Nie łączyć z sokiem grejpfrutowym. Nie modyfikować dawki bez konsultacji z lekarzem.
Szczególną ostrożność zaleca się u osób starszych, z chorobami mięśni, niedoczynnością tarczycy, niedożywieniem oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków o potencjale miotoksycznym (np. statyny, fibraty).
Najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego i mają charakter zależny od dawki.
Objawy przedawkowania i ciężkiej toksyczności mogą obejmować gwałtowną biegunkę i wymioty, silne bóle brzucha, nasilone osłabienie mięśni, ciemny mocz, zawroty głowy, skrajne zmęczenie, zaburzenia rytmu serca – wymagają pilnej oceny medycznej.
Kolchicyna jest substratem CYP3A4 i glikoproteiny P (P-gp). Leki hamujące te szlaki zwiększają jej stężenie i ryzyko toksyczności.
Unikać równoczesnego spożywania dużych ilości grejpfrutów/soku grejpfrutowego (inhibicja CYP3A4). Zawsze informuj lekarza i farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach, w tym preparatach ziołowych.
Alkohol nie wchodzi w bezpośrednią reakcję z Kolchicyną, ale nasila podrażnienie przewodu pokarmowego i sprzyja napadom dny poprzez wpływ na metabolizm puryn i odwodnienie. W trakcie terapii zaleca się ograniczenie lub unikanie alkoholu, szczególnie w okresie ostrych objawów.
Kolchicyna przenika przez łożysko i do mleka. Dane kliniczne (szczególnie u pacjentek z FMF) wskazują, że w wybranych sytuacjach lek może być kontynuowany w ciąży pod ścisłą kontrolą, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Podczas karmienia piersią ekspozycja niemowlęcia zwykle jest niewielka, jednak decyzja o stosowaniu zapada indywidualnie – z oceną wskazania, dawki i potencjalnych interakcji.
Kolchicyna nie upośledza bezpośrednio sprawności psychomotorycznej, ale może wywoływać zawroty głowy, osłabienie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe czy bóle mięśni. W razie wystąpienia takich objawów należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn.
Nie. Kolchicyna działa przeciwzapalnie poprzez wpływ na mikrotubule i funkcję neutrofili. Nie jest antybiotykiem i nie działa jak typowe leki przeciwbólowe; zmniejszenie bólu wynika z redukcji stanu zapalnego.
W ostrym napadzie dny pierwsze efekty często pojawiają się w ciągu 24 godzin od rozpoczęcia terapii. W profilaktyce (np. dny czy zapalenia osierdzia) działanie jest odroczone i ocenia się je w perspektywie tygodni–miesięcy.
W wybranych sytuacjach lekarz może zalecić skojarzenie (np. w napadzie dny czy zapaleniu osierdzia) w celu lepszego kontrolowania objawów. O doborze leków, dawek i czasie trwania terapii decyduje wyłącznie lekarz, z uwzględnieniem chorób współistniejących i interakcji.
Przy długotrwałej terapii lub zwiększonym ryzyku działań niepożądanych (wiek podeszły, zaburzenia nerek/wątroby, leki wchodzące w interakcje) zaleca się okresowe kontrole – zwykle ocenia się morfologię krwi, parametry nerkowe i wątrobowe oraz ewentualne objawy miopatii.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.