Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Lapatynib to doustny lek przeciwnowotworowy z grupy drobnocząsteczkowych inhibitorów kinaz tyrozynowych. Działa na szlak receptorów HER2 (ErbB2) i EGFR (ErbB1), których nadekspresja lub nadaktywność występuje u części chorych na raka piersi. Stosowany jest w terapii systemowej, zwykle w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Preparat jest dostępny w postaci tabletek 250 mg i stosowany zgodnie z planem leczenia ustalonym przez lekarza onkologa.
Lapatynib wiąże się z wewnątrzkomórkową domeną kinazową receptorów HER2 i EGFR, hamując ich aktywność. Blokada fosforylacji receptorów przerywa przekazywanie sygnałów odpowiedzialnych za proliferację i przeżycie komórek nowotworowych. W efekcie może dochodzić do spowolnienia wzrostu guza, a w niektórych przypadkach – do jego zmniejszenia.
Na ekspozycję na lek wpływa pokarm i leki modyfikujące pH żołądka. Lapatynib jest metabolizowany głównie w wątrobie (układ CYP3A), a wydalany przede wszystkim z żółcią do przewodu pokarmowego; udział nerek w eliminacji jest niewielki.
Lapatynib stosuje się u dorosłych z zaawansowanym lub rozsianym rakiem piersi z nadekspresją HER2. Najczęściej podaje się go:
Wybór schematu i moment włączenia leku wynikają z oceny onkologicznej, wyników badań i wcześniejszego leczenia.
Dawkę ustala lekarz w zależności od wskazania, schematu skojarzonego i tolerancji leczenia. W praktyce klinicznej lapatynib przyjmuje się raz na dobę w stałej dawce wyrażonej liczbą tabletek 250 mg. Typowe dawki mieszczą się zwykle w przedziale 1 250–1 500 mg na dobę, zależnie od leczenia skojarzonego.
Ze względu na wpływ pokarmu na wchłanianie zaleca się przyjmowanie tabletek konsekwentnie w stałym odniesieniu do posiłków (na czczo – zgodnie z zaleceniem lekarza). Czas trwania terapii, ewentualne modyfikacje dawek i decyzje o kontynuacji wynikają z efektów leczenia i bezpieczeństwa terapii.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, najlepiej o tej samej porze dnia i w stałej relacji do posiłku. Nie należy ich rozgryzać ani kruszyć. W trakcie leczenia istotne jest:
W przypadku nasilonych dolegliwości żołądkowo‑jelitowych, wysypki, objawów uszkodzenia wątroby (np. ciemny mocz, zażółcenie skóry/oczu, silny ból w prawym podżebrzu) czy kołatania serca należy pilnie skontaktować się z zespołem prowadzącym.
Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lapatynib lub którykolwiek składnik leku. Szczególnej ostrożności wymagają chorzy z:
Podczas terapii mogą wystąpić:
Ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych rośnie przy uporczywej biegunce i wymiotach. O wszystkich nasilonych lub niepokojących objawach należy poinformować lekarza.
Lapatynib wchodzi w liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne są:
Przed rozpoczęciem i w trakcie terapii należy omówić z lekarzem wszystkie leki na receptę, OTC i suplementy, aby bezpiecznie zaplanować leczenie.
Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego oraz obciążać wątrobę, co jest istotne przy leku o potencjale hepatotoksycznym. W praktyce zaleca się ograniczenie lub unikanie alkoholu podczas terapii lapatynibem.
Lapatynib może uszkadzać płód i nie powinien być stosowany w ciąży. Osoby w wieku rozrodczym powinny omówić skuteczną antykoncepcję przed rozpoczęciem leczenia i utrzymywać ją przez odpowiedni czas po jego zakończeniu, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Karmienie piersią podczas terapii lapatynibem nie jest zalecane. Decyzja o ewentualnym wznowieniu laktacji po zakończeniu leczenia powinna być omówiona z lekarzem.
Lapatynib może powodować zmęczenie, zawroty głowy oraz odwodnienie przy nasilonej biegunce, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ocena samopoczucia i ostrożność są wskazane.
To lek przeciwnowotworowy w tabletkach, należący do inhibitorów kinaz tyrozynowych (terapia ukierunkowana molekularnie), a nie klasyczna chemioterapia cytotoksyczna. Często stosuje się go łącznie z innymi lekami.
Odpowiedź na leczenie jest indywidualna i oceniana w kontrolnych badaniach obrazowych oraz na podstawie objawów. Lekarz zwykle planuje regularne wizyty i badania w określonych odstępach czasu.
Leki zmieniające pH żołądka mogą obniżać wchłanianie lapatynibu. Konieczne jest omówienie alternatyw lub sposobu kojarzenia takich leków z lekarzem prowadzącym.
Biegunka jest częsta i bywa poważna. Wymaga szybkiego zgłoszenia do zespołu prowadzącego, aby wdrożyć odpowiednie postępowanie i zapobiec odwodnieniu oraz zaburzeniom elektrolitowym.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.