Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Paliperydon to atypowy lek przeciwpsychotyczny (neuroleptyk) stosowany głównie w leczeniu schizofrenii oraz – w wybranych postaciach o przedłużonym działaniu domięśniowym – zaburzenia schizoafektywnego. Jest czynnym metabolitem rysperydonu (9-hydroksyrysperydon). Występuje jako tabletki o przedłużonym uwalnianiu przyjmowane codziennie oraz jako długodziałające zastrzyki domięśniowe podawane w ustalonych odstępach czasu. Wybór postaci i schematu terapii zależy od obrazu klinicznego i indywidualnej tolerancji leku.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Paliperydon hamuje przekaźnictwo dopaminergiczne i serotoninergiczne w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez antagonizm receptorów D2 i 5-HT2A. Dzięki temu zmniejsza nasilenie objawów pozytywnych (np. omamów, urojeń) i może korzystnie wpływać na objawy negatywne oraz funkcjonowanie poznawcze. Lek wiąże się także z receptorami adrenergicznymi α1/α2 i histaminowymi H1, co tłumaczy m.in. możliwość spadków ciśnienia, senności i przyrostu masy ciała. Nie wykazuje istotnego działania cholinolitycznego.
Po podaniu doustnym stosuje się tabletki o przedłużonym uwalnianiu, które zapewniają stabilne stężenia leku w ciągu doby. Paliperydon jest w znacznym stopniu wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego czynność nerek ma istotny wpływ na ekspozycję.
Paliperydon nie jest przeznaczony do leczenia zaburzeń zachowania związanych z otępieniem u osób w podeszłym wieku.
Zakres dawkowania ustala lekarz, biorąc pod uwagę nasilenie objawów, wcześniejszą ekspozycję na leki przeciwpsychotyczne, tolerancję oraz czynność nerek.
Czas terapii jest długoterminowy; decyzję o kontynuacji lub zmianie leczenia podejmuje lekarz na podstawie skuteczności i tolerancji.
Szczególnej ostrożności wymagają: choroby sercowo-naczyniowe (hipotonia ortostatyczna, zaburzenia przewodzenia), padaczka lub obniżony próg drgawkowy, czynniki ryzyka udaru, cukrzyca i zaburzenia metaboliczne, choroby zakrzepowo-zatorowe, skłonność do NMS lub późnych dyskinez, a także populacja osób starszych z otępieniem (zwiększone ryzyko działań niepożądanych i zgonu).
Nie u każdego wystąpią działania niepożądane, a wiele z nich ma łagodne lub przemijające nasilenie. Najczęściej opisywane to:
Poważne, rzadkie działania niepożądane wymagające pilnej oceny medycznej obejmują: złośliwy zespół neuroleptyczny (gorączka, sztywność, zaburzenia świadomości), ciężkie zaburzenia rytmu serca, napady drgawkowe, ciężka neutropenia/agranulocytoza (gorączka, infekcje), priapizm, reakcje alergiczne z obrzękiem.
Zawsze należy przekazać lekarzowi pełną listę przyjmowanych leków na receptę i bez recepty oraz suplementów.
Alkohol może nasilać działanie sedatywne i upośledzać koordynację, zwiększając ryzyko upadków i wypadków. W trakcie leczenia paliperydonem zaleca się unikanie spożywania alkoholu.
Stosowanie w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Ekspozycja w III trymestrze może u noworodka wywoływać objawy pozapiramidowe lub z odstawienia (np. drażliwość, zaburzenia napięcia mięśniowego, trudności w karmieniu). Paliperydon przenika do mleka kobiecego; podczas karmienia piersią należy rozważyć ewentualne ryzyko dla dziecka oraz monitorować je m.in. pod kątem senności i problemów z karmieniem.
Paliperydon może powodować senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia i hipotonię ortostatyczną. Do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn.
Paliperydon jest czynnym metabolitem rysperydonu i ma zbliżony profil działania, ale różni się farmakokinetyką (m.in. większy udział wydalania nerkowego) i dostępnością w postaciach długodziałających. Dobór leku zależy od tolerancji, chorób współistniejących i preferencji terapeutycznych.
Niektórzy pacjenci odczuwają pierwsze korzyści w ciągu kilku dni, natomiast pełna odpowiedź zwykle wymaga kilku tygodni systematycznego leczenia. Terapię ocenia się w sposób ciągły, z uwzględnieniem skuteczności i bezpieczeństwa.
Może. Należą do częstszych działań niepożądanych leków z tej grupy. Zalecane jest monitorowanie masy ciała, glikemii, lipidów oraz objawów hiperprolaktynemii i w razie potrzeby modyfikacja leczenia.
Postacie iniekcyjne poprawiają stabilność stężeń i ułatwiają utrzymanie terapii, co bywa korzystne przy skłonności do nieregularnego przyjmowania tabletek. Wybór formy zależy od preferencji pacjenta, skuteczności, tolerancji oraz uwarunkowań klinicznych i jest podejmowany wspólnie z lekarzem.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.