Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Galantamina to lek z grupy inhibitorów acetylocholinoesterazy, stosowany w objawowym leczeniu łagodnej do umiarkowanej postaci choroby Alzheimera. Nie zatrzymuje postępu choroby, ale może poprawiać niektóre funkcje poznawcze, takie jak pamięć, uwaga i zdolność do wykonywania codziennych czynności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Substancja czynna występuje w postaci tabletek, kapsułek o przedłużonym uwalnianiu oraz roztworu doustnego. Preparaty mogą różnić się dawkami i sposobem podawania, dlatego schemat leczenia powinien zawsze określić lekarz.
Galantamina hamuje enzym acetylocholinoesterazę, który rozkłada acetylocholinę – neuroprzekaźnik kluczowy dla procesów pamięci i uczenia się. Zwiększenie dostępności acetylocholiny w szczelinach synaptycznych poprawia przewodnictwo cholinergiczne w mózgu.
Dodatkowo galantamina wykazuje działanie allosterycznego modulatora receptorów nikotynowych, co może nasilać uwalnianie acetylocholiny i potencjalnie wzmacniać efekt kliniczny. Działanie to ma charakter objawowy i u części chorych przekłada się na poprawę funkcji poznawczych oraz aktywności dnia codziennego.
Galantamina jest wskazana do objawowego leczenia łagodnej do umiarkowanej postaci choroby Alzheimera. Nie jest przeznaczona do leczenia innych typów otępień, chyba że lekarz uzna inaczej na podstawie obrazu klinicznego (np. w otępieniu mieszanym).
Dawkowanie dobiera lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, choroby współistniejące, tolerancję leku i stosowane równolegle terapie. Ogólne zasady:
Nie modyfikuj dawki samodzielnie – wszelkie zmiany powinien prowadzić lekarz.
Galantaminę zwykle przyjmuje się codziennie o stałej porze. Przyjmowanie z posiłkiem może ograniczać dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Prawidłowe nawodnienie jest ważne zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.
Szczególnej ostrożności wymagają: choroba wrzodowa lub skłonność do krwawień z przewodu pokarmowego, napady omdleń lub bradykardia, choroby płuc z tendencją do skurczu oskrzeli, zatrzymanie moczu lub przerost prostaty, padaczka lub obniżony próg drgawkowy, niska masa ciała i ryzyko niedożywienia.
Jak każdy lek, galantamina może powodować działania niepożądane. Najczęściej pojawiają się one w początkowym okresie leczenia lub po zwiększeniu dawki.
W razie utrzymujących się lub nasilonych dolegliwości konieczna jest konsultacja lekarska. Objawy znacznego przedawkowania mają charakter tzw. przełomu cholinergicznego (m.in. nasilone wymioty, ślinotok, zwolnienie tętna, zlewne poty).
Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność), pogarszać koncentrację i zwiększać ryzyko odwodnienia przy dolegliwościach żołądkowo-jelitowych. Unikanie alkoholu podczas leczenia jest rozsądne, zwłaszcza na początku terapii i w okresach zmian dawki.
Dane dotyczące stosowania w ciąży są ograniczone. W badaniach przedklinicznych obserwowano działania toksyczne przy wysokich dawkach. Z tego względu lek można rozważać wyłącznie wtedy, gdy potencjalna korzyść przewyższa ryzyko.
Nie wiadomo, czy galantamina przenika do mleka kobiecego. Zwykle zaleca się unikać karmienia piersią podczas leczenia lub rozważyć alternatywę terapeutyczną po konsultacji z lekarzem.
Zarówno choroba Alzheimera, jak i galantamina mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Na początku leczenia oraz po zwiększeniu dawki częstsze są zawroty głowy i senność. Decyzję o prowadzeniu pojazdów należy podejmować ostrożnie, biorąc pod uwagę faktyczne samopoczucie i ocenę lekarza.
Nie. Galantamina działa objawowo – poprawia przekaz cholinergiczny w mózgu, co u części pacjentów przekłada się na lepszą pamięć i funkcjonowanie. Nie zatrzymuje jednak procesu neurodegeneracyjnego.
Pierwszą ocenę odpowiedzi na leczenie zwykle przeprowadza się po kilku tygodniach od rozpoczęcia terapii i/lub po zakończeniu stopniowego zwiększania dawki. U części chorych poprawa jest subtelna; u innych bardziej wyraźna. Brak korzyści klinicznej skłania do ponownej oceny terapii.
Takie połączenie bywa stosowane u wybranych pacjentów, ponieważ leki działają poprzez różne mechanizmy. Decyzja o skojarzeniu należy do lekarza, który oceni potencjalne korzyści i tolerancję.
Zmniejszenie apetytu, nudności i utrata masy ciała mogą wystąpić, zwłaszcza na początku leczenia. Pomocne bywa przyjmowanie leku z posiłkiem oraz monitorowanie masy ciała. Utrzymujące się lub nasilone objawy wymagają kontaktu z lekarzem.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.