Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Adenozyna to endogenny nukleozyd i lek przeciwarytmiczny stosowany głównie w warunkach szpitalnych. Ze względu na ultrakrótki czas działania służy do szybkiego przerwania niektórych napadów częstoskurczu nadkomorowego oraz jako środek rozszerzający naczynia wieńcowe w farmakologicznych testach obciążeniowych serca. Podawana jest wyłącznie dożylnie przez personel medyczny z ciągłym monitorowaniem pracy serca.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Adenozyna pobudza receptory A1 w węźle przedsionkowo-komorowym (AV), co chwilowo hamuje przewodzenie impulsu elektrycznego przez ten węzeł. Dzięki temu przerywa arytmie o mechanizmie reentry zależnym od węzła AV (np. AVNRT, ortodromowy AVRT). Dodatkowo pobudzenie receptorów A2A wywołuje rozszerzenie naczyń, w tym wieńcowych, co jest wykorzystywane w diagnostyce niedokrwienia mięśnia sercowego.
Efekt kliniczny pojawia się po kilku sekundach od szybkiego wstrzyknięcia i zwykle ustępuje w ciągu kilkunastu sekund, ponieważ lek ma bardzo krótki okres półtrwania (rzędu sekund) i jest szybko wychwytywany przez komórki śródbłonka oraz erytrocyty, a następnie metabolizowany do inozyny.
Adenozyna nie jest lekiem służącym do leczenia migotania ani trzepotania przedsionków, a także nie jest standardem leczenia częstoskurczów komorowych.
Dokładny schemat dobiera lekarz z uwzględnieniem wskazania, stanu pacjenta i współistniejących leków. W arytmiach nadkomorowych adenozyna bywa podawana jako szybki bolus dożylny w dawkach narastających. U niektórych chorych (np. po przeszczepie serca lub przy jednoczesnym stosowaniu dipirydamolu) stosuje się mniejsze dawki początkowe, natomiast przy jednoczesnym spożyciu kofeiny lub metyloksantyn dawki bywa potrzeba zwiększyć. W testach obciążeniowych dawki i czas wlewu określa protokół pracowni diagnostycznej.
Lek zawsze stosuje się w warunkach monitorowanych, z dostępem do sprzętu reanimacyjnego.
Adenozyna występuje jako roztwór do wstrzyknięć/wlewów i jest podawana wyłącznie dożylnie przez personel medyczny. W przypadku arytmii podanie odbywa się w szybkim wstrzyknięciu do dużej żyły, zwykle z natychmiastowym przepłukaniem roztworem soli, przy ciągłym monitorowaniu EKG i ciśnienia. W badaniach perfuzyjnych serca lek podaje się we wlewie zgodnie z ustalonym protokołem. Nie jest to terapia przewlekła ani lek stosowany samodzielnie przez pacjenta w domu.
Pacjent może odczuwać krótkotrwałe, intensywne dolegliwości (np. ucisk w klatce piersiowej, duszność, uderzenia gorąca). Zwykle mijają one szybko, wraz z eliminacją leku.
Szczególną ostrożność zachowuje się m.in. u pacjentów po przeszczepie serca (nasilona wrażliwość na lek), w chorobie wieńcowej z krytycznymi zwężeniami oraz przy podwyższonym ryzyku drgawek.
Większość działań niepożądanych ma charakter przemijający i ustępuje w ciągu kilkudziesięciu sekund.
Każde niepokojące objawy po podaniu leku ocenia personel medyczny.
Przed planowym testem perfuzyjnym zwykle zaleca się wstrzymanie kofeiny zgodnie z zaleceniami pracowni, ponieważ może zafałszować wynik badania.
Brak istotnych interakcji adenozyny z alkoholem. Ponieważ lek podaje się doraźnie w warunkach monitorowanych, wpływ alkoholu na jej działanie ma znaczenie marginalne. Po badaniu lub interwencji warto zachować ostrożność z alkoholem do czasu pełnego ustąpienia objawów takich jak zawroty głowy czy osłabienie.
Adenozyna, jako związek naturalnie występujący w organizmie i o ultrakrótkim działaniu, jest uznawana za preferowaną opcję doraźnego przerwania napadów PSVT u kobiet w ciąży. Decyzję o zastosowaniu zawsze podejmuje lekarz, oceniając stosunek korzyści do ryzyka.
W okresie karmienia piersią ryzyko wpływu na dziecko uważa się za bardzo małe ze względu na szybki rozkład i minimalną ekspozycję systemową. W razie wątpliwości decyzję o kontynuacji karmienia po podaniu leku podejmuje lekarz.
Adenozyna może przejściowo wywołać zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia czy uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej. Do czasu pełnego ustąpienia tych objawów należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsługiwaniu maszyn.
Nie. Adenozyna nie służy do leczenia migotania ani trzepotania przedsionków. Może natomiast na chwilę zablokować przewodzenie w węźle AV i tym samym ułatwić rozpoznanie arytmii na zapisie EKG.
Często występuje krótkotrwałe uczucie gorąca, ucisk w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy lub niepokój. Objawy mają gwałtowny, ale przemijający charakter i szybko ustępują.
Tak. Kofeina i inne metyloksantyny antagonizują receptory adenozynowe i mogą osłabiać działanie leku oraz zniekształcać wynik testu perfuzyjnego. Dlatego przed badaniami z użyciem adenozyny standardowo ogranicza się kofeinę zgodnie z zaleceniami pracowni.
U osób z czynną astmą oskrzelową istnieje ryzyko skurczu oskrzeli, dlatego adenozyna jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu podejmuje lekarz w warunkach monitorowanych.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.