Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Cefadroksyl to doustny antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji. Działa bakteriobójczo na wybrane drobnoustroje wywołujące zakażenia dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich oraz układu moczowego. Występuje zwykle w postaci kapsułek/tabletek oraz proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Lek jest dostępny na receptę i powinien być stosowany zgodnie z decyzją lekarza, wyłącznie w zakażeniach o prawdopodobnym lub potwierdzonym podłożu bakteryjnym.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Antybiotyki nie działają na wirusy (np. przeziębienie, grypa). Nieprawidłowe i zbyt częste stosowanie może sprzyjać rozwojowi oporności bakterii.
Cefadroksyl hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii przez wiązanie się z białkami PBP (penicillin-binding proteins), co prowadzi do rozpadu komórki bakteryjnej. Spektrum działania obejmuje przede wszystkim bakterie Gram-dodatnie, w tym paciorkowce (np. Streptococcus pyogenes) i metycylino-wrażliwe gronkowce (MSSA), oraz część bakterii Gram-ujemnych, m.in. Escherichia coli, Proteus mirabilis i Klebsiella pneumoniae.
Po podaniu doustnym wchłania się dobrze. Lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co ma znaczenie przy zaburzeniach czynności nerek (konieczna może być modyfikacja dawki).
Zakres wskazań może się różnić w zależności od lokalnych wytycznych i wrażliwości bakterii. Zawsze o doborze antybiotyku decyduje lekarz.
Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała oraz czynności nerek. U dorosłych całkowita dawka dobowa zwykle mieści się w zakresie 1–2 g, podawanych raz lub dwa razy na dobę. U dzieci dawki wylicza się na podstawie masy ciała (mg/kg mc./dobę) w 1–2 podaniach. Czas terapii jest określany indywidualnie; w wielu zakażeniach obejmuje kilka do kilkunastu dni.
W zaburzeniach czynności nerek konieczne bywa zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami – schemat ustala lekarz na podstawie wyników badań (np. eGFR/klirens kreatyniny).
Powyższe wartości mają charakter ogólny. Ostateczny schemat dawkowania ustala lekarz prowadzący.
Dodatkowej ostrożności wymagają pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego (zwłaszcza po przebytym zapaleniu jelita grubego związanym z antybiotykoterapią) oraz z zaburzeniami czynności nerek (potrzeba modyfikacji dawki). Niektóre postacie leku mogą zawierać substancje pomocnicze istotne dla osób z nietolerancjami – w razie wątpliwości warto sprawdzić skład konkretnego preparatu.
Nie u każdego wystąpią działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:
Rzadziej mogą pojawić się: reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, bardzo rzadko anafilaksja), ciężka biegunka związana z Clostridioides difficile, przemijające zaburzenia parametrów wątrobowych lub krwi (np. eozynofilia), zapalenie nerek o podłożu immunologicznym. W przypadku objawów sugerujących silną reakcję alergiczną lub ciężkie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego należy pilnie zasięgnąć pomocy medycznej.
Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich aktualnie stosowanych lekach i suplementach.
Cefadroksyl nie wchodzi w specyficzną reakcję z alkoholem (nie należy do cefalosporyn powodujących reakcję disulfiramopodobną). Mimo to warto ograniczać alkohol w trakcie antybiotykoterapii, ponieważ może on nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i utrudniać regenerację organizmu.
Ciąża: cefadroksyl bywa stosowany w ciąży, gdy lekarz uzna to za zasadne. Dane kliniczne sugerują korzystny profil bezpieczeństwa dla antybiotyków beta-laktamowych, jednak każdorazowo należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka.
Karmienie piersią: niewielkie ilości przenikają do mleka. Lek uznaje się zwykle za zgodny z laktacją; warto obserwować niemowlę pod kątem biegunki, pleśniawek lub wysypki. W razie niepokojących objawów skontaktuj się z lekarzem lub doradcą laktacyjnym.
Cefadroksyl nie powinien istotnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Jeśli jednak wystąpią zawroty głowy, senność czy złe samopoczucie, należy zachować ostrożność.
Tak, jest jednym z antybiotyków stosowanych w anginie wywołanej przez paciorkowce grupy A, o ile lekarz uzna go za odpowiedni wybór i drobnoustrój jest wrażliwy.
Poprawa często pojawia się w ciągu 48–72 godzin. Brak ustępowania objawów lub ich nasilenie wymaga ponownego kontaktu z lekarzem.
Rutynowo nie. Cefadroksyl nie jest znany z osłabiania skuteczności antykoncepcji hormonalnej. Wymioty i biegunka mogą jednak zaburzać wchłanianie tabletek – w takiej sytuacji postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi Twojego preparatu.
W praktyce często zaleca się rozdzielanie w czasie przyjmowania probiotyku i antybiotyku. Dobór preparatu i sposób stosowania skonsultuj z lekarzem lub farmaceutą.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.