Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Pozakonazol to lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, stosowany u dorosłych i młodzieży z grup ryzyka w profilaktyce oraz leczeniu wybranych, często ciężkich zakażeń grzybiczych. Dostępny jest w kilku postaciach: tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zawiesina doustna oraz koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Zakres zastosowań może się różnić w zależności od postaci i kraju.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Substancja czynna hamuje enzym 14α-demetylazę lanosterolu (CYP51) w komórkach grzybów. Skutkuje to zaburzeniem syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej – oraz nagromadzeniem toksycznych steroli. Efektem jest zahamowanie wzrostu i namnażania drobnoustrojów grzybiczych. Pozakonazol wykazuje aktywność wobec wielu gatunków Aspergillus i Candida, a także części przedstawicieli rzędu Mucorales.
Najczęściej stosuje się go:
O doborze wskazania i postaci leku decyduje lekarz, uwzględniając stan kliniczny, wiek oraz możliwe interakcje.
Dokładny schemat dawkowania ustala lekarz na podstawie wskazania, postaci farmaceutycznej i indywidualnych czynników pacjenta. W praktyce:
W niektórych sytuacjach klinicznych stosuje się terapeutyczne monitorowanie stężenia leku we krwi, aby upewnić się, że ekspozycja jest wystarczająca i bezpieczna.
Postać i sposób podawania dobiera lekarz. Warto pamiętać o kilku zasadach praktycznych:
Pozakonazol jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy go łączyć z niektórymi lekami będącymi jednocześnie substratami CYP3A4 i wydłużającymi odstęp QT (np. pimozyd, chinidyna, terfenadyna, astemizol, cyzapryd) ani z alkaloidami sporyszu. Przeciwwskazane jest także równoległe stosowanie niektórych statyn metabolizowanych przez CYP3A4 (np. symwastatyny, lowastatyny).
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, wydłużeniem odstępu QT, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków mogących wchodzić w interakcje. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wyrównanie elektrolitów i ocena czynności wątroby.
Najczęstsze to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz przemijające nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych. Zgłaszane są m.in.:
Rzadziej mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak ciężkie uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu serca czy zespół przypominający nadmiar mineralokortykoidów (nadciśnienie, zatrzymanie płynów, nasilona hipokaliemia). W przypadku nasilonych lub niepokojących objawów konieczny jest pilny kontakt z lekarzem.
Pozakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4 i może znacząco zwiększać stężenia wielu leków metabolizowanych tym szlakiem. Do interakcji istotnych klinicznie należą:
Przed rozpoczęciem terapii należy przeanalizować aktualną listę leków, w tym preparaty dostępne bez recepty i suplementy.
Umiarkowane ilości alkoholu nie są bezpośrednio przeciwwskazane, jednak ze względu na możliwy wpływ obu substancji na wątrobę oraz ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego zaleca się ograniczenie spożycia i zachowanie ostrożności.
Dane dotyczące stosowania pozakonazolu w ciąży są ograniczone. Z uwagi na potencjalne ryzyko dla płodu lek co do zasady nie jest zalecany w tym okresie, chyba że spodziewane korzyści wyraźnie przeważają nad ryzykiem. Zalecane jest skuteczne zapobieganie ciąży podczas terapii.
Nie wiadomo, czy pozakonazol przenika do mleka kobiecego. W okresie karmienia piersią zwykle rozważa się odroczenie terapii lub przerwanie karmienia – decyzję podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka.
Pozakonazol może powodować zawroty głowy, senność lub zmęczenie. Jeśli takie objawy wystąpią, należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich ustąpienia.
Obie postacie zawierają tę samą substancję czynną, ale różnią się biodostępnością i wrażliwością na pokarm oraz leki zmieniające kwaśność soku żołądkowego. Z tego powodu nie należy ich zamieniać bez konsultacji.
Najczęściej monitoruje się czynność wątroby, elektrolity (zwłaszcza potas) i – w wybranych sytuacjach – stężenie leku we krwi. Zakres badań zależy od wskazania, czasu trwania terapii i leków towarzyszących.
Inhibitory pompy protonowej mogą zmniejszać wchłanianie zawiesiny doustnej. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu są na to mniej wrażliwe. O doborze postaci i schematu decyduje lekarz po analizie interakcji.
W leczeniu kandydozy jamy ustnej poprawa bywa odczuwalna w ciągu kilku dni. W profilaktyce i w ciężkich zakażeniach ocena skuteczności jest zindywidualizowana i opiera się na obrazie klinicznym oraz badaniach kontrolnych.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.