Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Anastrozol to lek przeciwnowotworowy z grupy nienasercydowych inhibitorów aromatazy. Stosuje się go głównie u kobiet po menopauzie w leczeniu hormonozależnego raka piersi. Preparat jest wydawany na receptę i powinien być stosowany pod ścisłą kontrolą lekarza onkologa.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Najczęściej występuje w postaci tabletek 1 mg do stosowania doustnego.
Aromataza to enzym odpowiedzialny za przekształcanie androgenów w estrogeny. U kobiet po menopauzie estrogeny powstają głównie na drodze obwodowej aromatyzacji, a nie w jajnikach. Anastrozol hamuje aktywność aromatazy, prowadząc do wyraźnego obniżenia stężenia estrogenów w organizmie. Ponieważ wiele raków piersi rośnie pod wpływem estrogenów, zmniejszenie ich poziomu spowalnia lub zatrzymuje wzrost guza.
U kobiet przed menopauzą aktywne jajniki kompensują hamowanie aromatazy, dlatego lek nie jest przeznaczony do rutynowego stosowania w tej grupie.
Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży. Zastosowania pozarejestracyjne nie powinny być podejmowane bez jednoznacznych wskazań lekarskich.
Ogólną zasadą jest stosowanie anastrozolu w dawce 1 mg raz na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, o stałej porze. Dawkę i czas trwania terapii zawsze ustala lekarz – w leczeniu uzupełniającym zwykle jest to leczenie długoterminowe, a w chorobie zaawansowanej do czasu utraty korzyści klinicznej lub wystąpienia nietolerancji.
Nie ma konieczności rutynowej modyfikacji dawki u osób starszych. U pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności i indywidualne podejście do terapii.
Szczególnej ostrożności wymagają pacjentki z osteoporozą lub zwiększonym ryzykiem złamań, z chorobami sercowo-naczyniowymi (szczególnie chorobą niedokrwienną serca), z zaburzeniami gospodarki lipidowej, a także z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby bądź nerek.
Jak każdy lek, anastrozol może powodować działania niepożądane. Nie u każdej osoby one wystąpią, a wiele z nich ma łagodne lub umiarkowane nasilenie. Najczęściej zgłaszane to:
Rzadziej obserwowano m.in. zaburzenia czynności wątroby (wzrost aktywności enzymów, zapalenie wątroby), reakcje alergiczne, wysypki pęcherzowe/ciężkie reakcje skórne oraz incydenty niedokrwienne serca – zwłaszcza u osób z już istniejącą chorobą wieńcową. W razie nowych lub nasilających się objawów należy skonsultować się z lekarzem.
Brak jest specyficznej interakcji farmakokinetycznej z alkoholem, jednak picie alkoholu może nasilać niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy, uderzenia gorąca) oraz niekorzystnie wpływać na wątrobę i profil lipidowy. Zalecane jest ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii.
Anastrozol jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią. U kobiet potencjalnie zdolnych do zajścia w ciążę lek zwykle nie jest stosowany; jeśli jednak istnieją szczególne wskazania, niezbędne jest stosowanie wiarygodnej antykoncepcji przez cały okres terapii i przez czas wskazany przez lekarza po jej zakończeniu.
Anastrozol może powodować zmęczenie, senność lub zawroty głowy. Jeśli występują takie objawy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Czas terapii ustala lekarz. W leczeniu uzupełniającym po operacji piersi hormonoterapia jest z reguły planowana jako leczenie wieloletnie. W chorobie zaawansowanej lek stosuje się do czasu utraty korzyści klinicznej lub nietolerancji.
Tak, obniżenie stężenia estrogenów może przyspieszać utratę masy kostnej i zwiększać ryzyko złamań. Zazwyczaj zaleca się monitorowanie gęstości kości oraz działania profilaktyczne ustalone z lekarzem (np. odpowiednią podaż wapnia i witaminy D, aktywność fizyczną).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z tamoksyfenem ani z lekami zawierającymi estrogeny, ponieważ osłabiają one działanie anastrozolu.
Wpływ na masę ciała jest zmienny i zależy od wielu czynników. Lek może podnosić stężenie cholesterolu; u części pacjentek obserwowano również incydenty niedokrwienne serca, zwłaszcza przy istniejącej chorobie wieńcowej. Wymaga to kontroli czynników ryzyka i monitorowania zgodnie z zaleceniami lekarza.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.