Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Sakubitryl to substancja czynna należąca do inhibitorów neprylizyny. W praktyce klinicznej stosuje się go wyłącznie w stałym połączeniu z walsartanem (antagonistą receptora angiotensyny II), tworząc tzw. lek z grupy ARNI (ang. angiotensin receptor–neprilysin inhibitor). Preparat ten jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów z objawową, przewlekłą niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (HFrEF).
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Połączenie sakubitrylu i walsartanu ma na celu jednoczesne wzmocnienie korzystnych układów hormonalnych serca i osłabienie układu renina–angiotensyna–aldosteron, co przekłada się na lepszą kontrolę objawów i zmniejszenie ryzyka zaostrzeń choroby.
Sakubitryl jest prolekiem, który w organizmie przekształca się w aktywny metabolit hamujący enzym neprylizynę. Blokada tego enzymu zwiększa stężenia endogennych peptydów natriuretycznych (m.in. ANP i BNP), bradykininy oraz innych substancji rozszerzających naczynia. Skutkuje to m.in. rozszerzeniem naczyń, nasileniem diurezy i natriurezy, zmniejszeniem obciążenia serca oraz korzystnym wpływem na przebudowę mięśnia sercowego.
Równoczesne działanie walsartanu ogranicza efekty angiotensyny II, co dodatkowo redukuje skurcz naczyń i hamuje niekorzystną aktywację neurohormonalną. W praktyce klinicznej przekłada się to na poprawę wydolności, jakości życia i zmniejszenie częstości hospitalizacji z powodu niewydolności serca.
Warto wiedzieć: hamowanie neprylizyny podnosi stężenie BNP, dlatego do monitorowania leczenia preferuje się NT-proBNP, które nie ulega rozkładowi przez ten enzym.
Połączenie sakubitryl/walsartan jest wskazane u dorosłych z przewlekłą, objawową niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. Stosuje się je jako element leczenia skojarzonego u odpowiednio dobranych chorych, zwykle w zastępstwie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny, w ramach kompleksowej terapii zgodnej z aktualnymi wytycznymi.
Sakubitryl jest dostępny wyłącznie w stałym połączeniu z walsartanem, w kilku mocach, przyjmowanych zazwyczaj dwa razy na dobę. Dawka początkowa i tempo zwiększania zależą od dotychczasowego leczenia (np. inhibitor ACE/ARB), wartości ciśnienia tętniczego, czynności nerek i wątroby oraz ogólnej tolerancji. Celem jest osiągnięcie najwyższej dawki dobrze tolerowanej.
U pacjentów z niższym ciśnieniem, w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek/wątroby dawki początkowe bywają mniejsze, a titracja ostrożniejsza. Dokładny schemat ustala lekarz prowadzący.
Lek podaje się regularnie, dwa razy dziennie, mniej więcej o tych samych porach. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą. Skuteczność terapii wymaga systematyczności i kontroli parametrów bezpieczeństwa (ciśnienie tętnicze, stężenie potasu, czynność nerek).
Nie łączy się terapii sakubitrylem z inhibitorem ACE ani z innym antagonistą receptora angiotensyny. Między zakończeniem terapii inhibitorem ACE a rozpoczęciem sakubitrylu konieczny jest odpowiedni odstęp czasowy. O wszelkich modyfikacjach leczenia decyduje lekarz.
Szczególną ostrożność zachowuje się u osób z niskim ciśnieniem, hiperkaliemią, zwężeniem tętnic nerkowych, a także przy współistnieniu chorób nerek.
Jak każdy lek, także sakubitryl/walsartan może powodować działania niepożądane. Najczęstsze to:
Rzadziej notuje się wysypkę, świąd czy reakcje nadwrażliwości. Poważnym, choć rzadkim powikłaniem jest obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu), wymagający pilnej pomocy medycznej. Ryzyko rośnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE lub u osób z dodatnim wywiadem w tym kierunku.
Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, także dostępnych bez recepty i suplementach.
Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne i zawroty głowy. U części pacjentów nawet umiarkowane ilości mogą pogarszać tolerancję leczenia i sprzyjać odwodnieniu. W trakcie terapii zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu.
Leki działające na układ renina–angiotensyna–aldosteron mogą uszkadzać płód, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Sakubitryl/walsartan jest przeciwwskazany w ciąży; w razie jej potwierdzenia konieczna jest pilna zmiana terapii na bezpieczniejszą.
Nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania i bezpieczeństwa u niemowląt. Lekarz może rozważyć alternatywne leczenie lub zaproponować zmianę sposobu żywienia dziecka.
U części pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie osłabienia lub senność, zwłaszcza na początku leczenia i po zwiększeniu dawki. Do czasu poznania własnej reakcji na lek należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Nie. Sakubitryl jest stosowany wyłącznie w stałym połączeniu z walsartanem (lek z grupy ARNI). Taka konstrukcja zapewnia równowagę między wzmocnieniem peptydów natriuretycznych a blokadą układu RAA.
Inhibitory ACE hamują wytwarzanie angiotensyny II, natomiast sakubitryl hamuje rozkład peptydów natriuretycznych. W połączeniu z walsartanem (blokującym receptor AT1) uzyskuje się odmienny, komplementarny mechanizm działania. Leków tych nie stosuje się razem; konieczny jest odstęp czasowy między terapiami.
Najczęściej monitoruje się ciśnienie tętnicze, stężenie potasu i parametry nerkowe (kreatynina, eGFR). Do oceny obciążenia serca zaleca się NT-proBNP (a nie BNP), ponieważ BNP może wzrastać wskutek hamowania neprylizyny.
Tak, często wchodzi w skład leczenia skojarzonego niewydolności serca. Dobór i dawkowanie pozostałych leków (np. beta-bloker, diuretyk, antagonista aldosteronu, inhibitory SGLT2) są indywidualizowane i wymagają nadzoru lekarza.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.