Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Peramiwir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów neuraminidazy, stosowany w leczeniu ostrej, niepowikłanej grypy wywołanej przez wirusy grypy typu A i B. Ma postać preparatu do podania dożylnego, co czyni go rozwiązaniem szczególnie przydatnym u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków doustnie lub inhalacyjnie. Peramiwir nie jest antybiotykiem i nie działa na zakażenia bakteryjne ani na inne wirusy niż grypy.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Peramiwir wybiórczo hamuje aktywność enzymu neuraminidazy na powierzchni cząstek wirusa grypy. Enzym ten ułatwia uwalnianie nowo powstałych wirusów z zakażonych komórek i ich rozprzestrzenianie w drogach oddechowych. Zablokowanie neuraminidazy ogranicza namnażanie wirusa, co może skrócić czas trwania objawów i zmniejszyć ich nasilenie, zwłaszcza gdy leczenie rozpocznie się we wczesnej fazie choroby. Lek nie zastępuje szczepień przeciw grypie ani podstawowego postępowania objawowego.
Peramiwir jest wskazany do leczenia grypy u dorosłych oraz u dzieci (w odpowiednich grupach wiekowych zgodnie z obowiązującymi zaleceniami). Zwykle rozważa się go:
Peramiwir nie jest standardowo stosowany w profilaktyce poekspozycyjnej. Zakres rejestracji i dostępność mogą różnić się między krajami.
Dawkowanie peramiwiru ma charakter dożylny i zwykle polega na jednorazowej infuzji. U dzieci dawkę dostosowuje się do masy ciała. W niewydolności nerek konieczna bywa modyfikacja dawki – decyzję podejmuje lekarz po ocenie klirensu kreatyniny. Leczenie przynosi największą korzyść, gdy zostanie wdrożone możliwie wcześnie od początku objawów. W szczególnych sytuacjach klinicznych schemat może różnić się od typowego i jest ustalany indywidualnie.
Peramiwir podaje wykwalifikowany personel medyczny w postaci dożylnej infuzji, najczęściej w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Nie jest to lek do samodzielnego stosowania w domu. W trakcie leczenia można kontynuować postępowanie objawowe zalecone przez lekarza (np. leki przeciwgorączkowe). Peramiwir należy traktować jako element całościowej opieki nad pacjentem z grypą, a nie zamiennik szczepień sezonowych.
Peramiwir jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu. Szczególną ostrożność zachowuje się u pacjentów z istotnym upośledzeniem czynności nerek, z wywiadem ciężkich reakcji skórnych lub alergicznych na inhibitory neuraminidazy oraz u osób z chorobami współistniejącymi, u których przebieg grypy może być nietypowy – w tych przypadkach sposób leczenia dobiera lekarz.
Jak każdy lek, peramiwir może powodować działania niepożądane. Zwykle mają one łagodny lub umiarkowany charakter i ustępują samoistnie.
W razie wystąpienia objawów sugerujących reakcję alergiczną lub ciężkie działania niepożądane konieczny jest pilny kontakt z personelem medycznym.
Peramiwir jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego ma niewielki potencjał interakcji z lekami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe. Mimo to należy uwzględniać:
Przed podaniem leku personel medyczny powinien znać pełną listę aktualnie stosowanych preparatów, w tym bez recepty i ziołowych.
Nie opisano swoistych interakcji peramiwiru z alkoholem. Ze względu na przebieg grypy, możliwe odwodnienie oraz ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, zaleca się ograniczenie alkoholu w trakcie choroby.
Dane dotyczące stosowania peramiwiru w ciąży i laktacji są ograniczone. Grypa u kobiet w ciąży wiąże się jednak ze zwiększonym ryzykiem powikłań, dlatego decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Nie wiadomo, w jakim stopniu peramiwir przenika do mleka kobiecego; jednorazowy charakter podania może ograniczać ekspozycję niemowlęcia, ale postępowanie ustala się indywidualnie.
Peramiwir nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Należy jednak pamiętać, że sama grypa, gorączka, osłabienie czy zawroty głowy mogą obniżać koncentrację i sprawność psychoruchową – do czasu ustąpienia objawów lepiej unikać prowadzenia.
Dostępność peramiwiru bywa ograniczona i może różnić się w zależności od czasu oraz placówki. W razie potrzeby lekarz może rozważyć sprowadzenie leku odpowiednimi ścieżkami. Aktualny status rejestracji i dostępności warto weryfikować w aptece szpitalnej lub u lekarza.
Wszystkie trzy leki hamują neuraminidazę wirusa grypy. Różnią się drogą podania: peramiwir podaje się dożylnie (zwykle jednorazowo), oseltamiwir – doustnie, a zanamiwir – wziewnie. Dobór preparatu zależy m.in. od stanu klinicznego i możliwości podawania leków.
Peramiwir nie jest standardowo stosowany w profilaktyce poekspozycyjnej. O ewentualnym zapobiegawczym postępowaniu decyduje lekarz, biorąc pod uwagę ryzyko ciężkiego przebiegu grypy i alternatywne opcje.
Peramiwir nie zastępuje szczepienia. Leki przeciwwirusowe mogą zmniejszać skuteczność donosowej, żywej szczepionki przeciw grypie, dlatego zwykle unika się ich czasowego nakładania. Szczepionka inaktywowana (domięśniowa) może być stosowana niezależnie od terapii przeciwwirusowej.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.