Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Atropina to lek z grupy cholinolityków (antagonistów receptorów muskarynowych acetylocholiny). W praktyce klinicznej stosuje się ją przede wszystkim w leczeniu objawowej bradykardii (zbyt wolnej akcji serca), w stanach nagłych zatrucia związkami fosforoorganicznymi lub muchomorami o działaniu muskarynowym, a także w okulistyce do rozszerzania źrenicy i porażenia akomodacji oraz w leczeniu zapaleń przedniego odcinka błony naczyniowej oka. Bywa używana do zmniejszania wydzielania śliny i wydzieliny drzewa oskrzelowego w wybranych sytuacjach klinicznych.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Atropina występuje w postaci roztworów do wstrzyknięć, kropli/maści do oczu oraz w niektórych krajach w postaciach doustnych. Podanie i dawkowanie dobiera personel medyczny w zależności od wskazania.
Atropina jest kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych M1–M5. Blokując wpływ układu przywspółczulnego:
Historyczne zastosowania w chorobach przewodu pokarmowego, astmie czy chorobie Parkinsona zostały w znacznej mierze zarzucone na rzecz bezpieczniejszych i skuteczniejszych terapii.
Dawki i droga podania zależą od wskazania, wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta. W praktyce:
Precyzyjny schemat dawkowania określa lekarz. Samodzielna modyfikacja dawek nie jest zalecana.
Atropinę w iniekcjach podaje wykwalifikowany personel. Preparaty okulistyczne stosuje się zgodnie z zaleceniem specjalisty; po podaniu do oka możliwe jest przejściowe zamglenie widzenia i światłowstręt, dlatego zwykle zaleca się unikać prowadzenia pojazdów do czasu powrotu ostrości widzenia i chronić oczy przed światłem.
U osób starszych, z chorobami serca, z przerostem gruczołu krokowego lub predyspozycją do jaskry decyzję o stosowaniu podejmuje lekarz po ocenie ryzyka i korzyści.
Względne przeciwwskazania i sytuacje wymagające ostrożności obejmują: gorączkę, nadczynność tarczycy, przewlekłe choroby płuc, refluks żołądkowo‑przełykowy, choroby neurologiczne predysponujące do splątania, a także wiek podeszły.
Przedawkowanie prowadzi do tzw. zespołu antycholinergicznego: suchości skóry i błon śluzowych, rozszerzenia źrenic, gorączki, zaczerwienienia, tachykardii, zaburzeń świadomości, omamów, napadów drgawkowych; wymaga pilnej pomocy medycznej.
Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także dostępnych bez recepty i ziołowych.
Alkohol może nasilać działania niepożądane atropiny takie jak zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i widzenia oraz senność lub pobudzenie. W trakcie terapii, zwłaszcza postaciami działającymi ogólnoustrojowo lub po podaniu do oka (ze względu na możliwe zamglenie widzenia), zaleca się unikanie alkoholu.
Atropina przenika przez łożysko. Zazwyczaj może być stosowana krótkotrwale, gdy korzyść kliniczna przewyższa potencjalne ryzyko (np. w stanach nagłych); może powodować przyspieszenie akcji serca u płodu. O zastosowaniu decyduje lekarz.
Atropina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach; może wywołać u niemowlęcia senność, drażliwość lub problemy z karmieniem, a u matki przejściowo zmniejszać laktację. Konieczna jest indywidualna ocena ryzyka i korzyści.
Atropina może zaburzać ostrość widzenia, akomodację i koncentrację. Po zastosowaniu kropli do oczu prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn są niewskazane do czasu pełnego ustąpienia objawów okulistycznych. Po podaniu ogólnym decyzja zależy od samopoczucia i działań niepożądanych.
Atropina jest jednym z leków rozszerzających źrenice, ale działa dłużej niż częściej używany w diagnostyce tropikamid. Z tego powodu atropina bywa stosowana głównie terapeutycznie (np. w zapaleniach oka) lub w szczególnych wskazaniach, a nie rutynowo do krótkich badań.
Rozszerzenie źrenicy i zaburzenia akomodacji mogą utrzymywać się od kilkudziesięciu godzin do kilku dni; u dzieci czas ten bywa dłuższy. W tym okresie typowe są światłowstręt i trudności w czytaniu z bliska.
Atropina działa doraźnie na bradykardię objawową, zwykle w sytuacjach nagłych. Nie jest leczeniem przewlekłych przyczyn wolnej akcji serca; o postępowaniu długoterminowym decyduje lekarz po diagnostyce przyczyny zaburzeń rytmu.
Atropina nie wywołuje uzależnienia w sensie farmakologicznym. Może jednak powodować działania niepożądane zależne od dawki, dlatego powinna być stosowana wyłącznie zgodnie z zaleceniem lekarza.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.