Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Briwaracetam (ang. brivaracetam) to lek przeciwpadaczkowy nowej generacji, stosowany w leczeniu napadów ogniskowych (częściowych), z wtórnym uogólnieniem lub bez. Należy do grupy pochodnych pirolidonowych i jest blisko spokrewniony z lewetyracetamem, ale różni się profilem wiązania do białek synaptycznych i farmakokinetyką. W praktyce klinicznej wykorzystuje się go u dorosłych, młodzieży i dzieci; zwykle jako leczenie wspomagające, a w części krajów również jako monoterapia wybranych postaci padaczki.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Mechanizm działania briwaracetamu wiąże się z wybiórczym, wysokopowinowactwowym łączeniem z białkiem pęcherzyków synaptycznych SV2A. Modulacja SV2A wpływa na uwalnianie neuroprzekaźników w synapsach i stabilizuje pobudliwość sieci neuronalnych, co przekłada się na działanie przeciwdrgawkowe. Briwaracetam nie jest typowym modulatorem receptorów GABA – jego głównym celem jest SV2A, podobnie jak w przypadku lewetyracetamu, jednak z wyższym powinowactwem.
Podstawowym wskazaniem jest leczenie napadów ogniskowych z wtórnym uogólnieniem lub bez:
Zakres wiekowy dopuszczenia zależy od kraju i postaci leku. O doborze briwaracetamu decyduje lekarz, biorąc pod uwagę typ napadów, dotychczasowe leczenie, choroby towarzyszące i profil bezpieczeństwa.
Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie. W praktyce lek podaje się zwykle dwa razy na dobę, w stałych odstępach. Zakres dawek u dorosłych mieści się najczęściej w przedziale stosowanym dla leków z tej klasy, a modyfikacje zależą od skuteczności i tolerancji. U dzieci dawki przelicza się na masę ciała. W umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach czynności wątroby stosuje się zazwyczaj niższe dawki maksymalne i/lub ostrożniejsze zwiększanie dawki. Niewydolność nerek zazwyczaj nie wymaga dużych modyfikacji, jednak postępowanie zawsze powinno być spersonalizowane.
Briwaracetam jest dostępny w postaci tabletek, roztworu doustnego oraz roztworu do wstrzykiwań dożylnych (stosowanego w warunkach szpitalnych). Można go przyjmować niezależnie od posiłków. Ważne jest regularne stosowanie według zaleceń i niesamodzielne wprowadzanie zmian schematu. Nagłe odstawienie leków przeciwpadaczkowych może nasilić napady – decyzje o modyfikacji terapii podejmuje lekarz. Jeśli wystąpią nowe lub nasilone objawy ze strony psychiki (np. drażliwość, obniżenie nastroju, myśli samobójcze), należy pilnie zgłosić się do specjalisty.
Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, z aktualnymi lub przebytymi zaburzeniami nastroju i zachowania oraz u osób z ryzykiem myśli i zachowań samobójczych (ostrzeżenie klasowe dla leków przeciwpadaczkowych).
Profil bezpieczeństwa briwaracetamu jest na ogół korzystny, ale – jak każdy lek – może on powodować działania niepożądane. Często zgłaszane obejmują:
Rzadziej mogą pojawić się:
reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia koordynacji, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, należy monitorować występowanie objawów depresji i myśli samobójczych. W razie nasilonych lub niepokojących dolegliwości konieczny jest kontakt z lekarzem.
Briwaracetam wchodzi w interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne:
Dotychczasowe dane nie wskazują na istotne osłabienie skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych w typowych dawkach, jednak w przypadku wielolekowych schematów przeciwpadaczkowych zalecana jest dodatkowa czujność i indywidualna ocena ryzyka interakcji.
Alkohol nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy i może zwiększać senność, zawroty głowy oraz zaburzenia koordynacji w trakcie terapii briwaracetamem. Może to również pogarszać kontrolę napadów. Zaleca się unikanie alkoholu lub co najmniej zdecydowane ograniczenie jego spożycia podczas leczenia.
Doświadczenie kliniczne w ciąży i laktacji jest ograniczone. Oceniając leczenie u osób w ciąży, kluczowa jest równowaga między ryzykiem napadów (dla matki i płodu) a potencjalnym ryzykiem leku. Jeśli briwaracetam jest rozważany lub już stosowany:
Briwaracetam może powodować senność, zawroty głowy, spowolnienie reakcji i zaburzenia koordynacji. Do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Dodatkowym czynnikiem ryzyka są same napady padaczkowe – decyzje o prowadzeniu powinny uwzględniać przepisy i zalecenia lekarskie.
W części krajów briwaracetam jest dopuszczony również jako monoterapia napadów ogniskowych u wybranych pacjentów. Zastosowanie w monoterapii lub leczeniu skojarzonym dobiera lekarz na podstawie typu napadów, dotychczasowych odpowiedzi na leczenie i profilu bezpieczeństwa.
Oba leki działają głównie poprzez białko SV2A, jednak briwaracetam wiąże się z nim z wyższym powinowactwem i ma odmienny profil farmakokinetyczny. W praktyce może to przekładać się na różnice w tolerancji i odpowiedzi klinicznej u poszczególnych pacjentów.
Briwaracetam działa szybko po włączeniu, ale pełna ocena skuteczności wymaga obserwacji częstotliwości i charakteru napadów w czasie. Zwykle efekty ocenia się po kilku tygodniach stosowania w ustalonej dawce, z uwzględnieniem dzienniczka napadów i tolerancji leczenia.
Dostępne dane nie wskazują na istotne osłabienie działania typowych doustnych środków antykoncepcyjnych przez sam briwaracetam. W schematach wielolekowych (zwłaszcza z silnymi induktorami enzymów) konieczna jest indywidualna ocena interakcji i ewentualne zabezpieczenie dodatkowymi metodami.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.