Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Gadobutrol to dożylny środek kontrastujący stosowany w rezonansie magnetycznym (MRI), należący do makrocyklicznych, niejonowych związków gadolinu. Charakteryzuje się wysokim stężeniem roztworu, dzięki czemu umożliwia uzyskanie wyraźnego wzmocnienia sygnału przy niewielkiej objętości podania. Wykorzystywany jest u dorosłych oraz dzieci, w tym – gdy istnieją odpowiednie wskazania – także u najmłodszych pacjentów.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Gadobutrol skraca czas relaksacji T1 tkanek w polu magnetycznym, co na obrazach T1-zależnych powoduje ich rozjaśnienie (wzmocnienie kontrastowe). Po podaniu dożylnym rozprowadza się głównie w przestrzeni pozanaczyniowej i śródmiąższowej, nie ulega istotnemu metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej przede wszystkim przez nerki. U osób z prawidłową czynnością nerek eliminacja jest stosunkowo szybka – większość dawki usuwana jest w ciągu kilkunastu godzin.
Gadobutrol stosuje się w celu poprawy jakości diagnostycznej badań MRI, gdy oczekiwane korzyści z podania kontrastu przewyższają potencjalne ryzyko. Typowe zastosowania obejmują:
Decyzję o zastosowaniu gadobutrolu podejmuje lekarz radiolog, biorąc pod uwagę cel badania, możliwe alternatywy oraz indywidualny profil bezpieczeństwa pacjenta.
Dawkowanie ma charakter indywidualny i zależy od rodzaju badania, wieku, masy ciała i stanu zdrowia. W praktyce klinicznej najczęściej stosuje się dawkę rzędu 0,1 mmol/kg masy ciała, a w wybranych badaniach naczyniowych dawki mogą być modyfikowane w celu uzyskania optymalnego wzmocnienia. O doborze dawki, tempie i sposobie podania decyduje personel pracowni obrazowej.
Gadobutrol podawany jest dożylnie jako wstrzyknięcie (zwykle bolus), a skanowanie przeprowadza się bezpośrednio po lub w trakcie podania, zgodnie z protokołem badania.
Środek jest stosowany wyłącznie w warunkach pracowni diagnostyki obrazowej przez wykwalifikowany personel. Przed podaniem zbiera się wywiad dotyczący m.in. wcześniejszych reakcji na środki kontrastowe, chorób nerek, astmy lub skłonności do reakcji alergicznych. W razie potrzeby oceniana jest czynność nerek. Po podaniu pacjent pozostaje pod krótką obserwacją, ponieważ większość ciężkich reakcji nadwrażliwości występuje w ciągu kilku–kilkunastu minut.
U dzieci dawkę przelicza się na masę ciała. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek stosuje się szczególną ostrożność i rozważa zasadność badania oraz ewentualne alternatywy.
Ostrożność zaleca się także u pacjentów w okresie około transplantacji wątroby oraz u osób z chorobami alergicznymi i astmą.
Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający. Do najczęstszych należą:
Rzadziej mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, spadek ciśnienia tętniczego, bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny) – wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek opisywano pojedyncze przypadki NSF związane z ekspozycją na środki gadolinowe.
Nie odnotowano istotnych interakcji farmakokinetycznych gadobutrolu z innymi lekami. Zasadniczo nie miesza się go w jednej strzykawce lub linii dożylnej z innymi preparatami. U osób przyjmujących leki obniżające ciśnienie tętnicze lub działające uspokajająco niekiedy łatwiej o złe samopoczucie po badaniu, co uwzględnia personel pracowni.
Zawsze warto poinformować zespół o wszystkich przyjmowanych lekach, alergiach i chorobach przewlekłych przed badaniem.
Nie opisano specyficznych interakcji gadobutrolu z alkoholem. Alkohol może jednak nasilać takie dolegliwości jak zawroty głowy czy nudności. Dla komfortu i bezpieczeństwa część ośrodków zaleca wstrzemięźliwość od alkoholu w dniu badania.
Ciąża: środki gadolinowe przenikają przez łożysko. Z tego względu gadobutrol stosuje się w ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść diagnostyczna jest wyraźna, a badanie bez kontrastu byłoby niewystarczające. Decyzję podejmuje lekarz po analizie ryzyka i alternatyw.
Karmienie piersią: do mleka przenika bardzo mała ilość gadobutrolu, a jego wchłanianie z przewodu pokarmowego niemowlęcia jest minimalne. Większość wytycznych dopuszcza kontynuację karmienia bez przerwy po podaniu gadobutrolu. W razie wątpliwości decyzję o ewentualnej krótkiej przerwie można podjąć po rozmowie z lekarzem.
Sam gadobutrol nie upośledza sprawności psychomotorycznej. U niektórych pacjentów mogą jednak wystąpić przejściowe objawy, takie jak zawroty głowy czy złe samopoczucie. Jeśli po badaniu pojawią się dolegliwości, warto odroczyć prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn do czasu ich ustąpienia.
Nie. Gadobutrol to środek kontrastowy zawierający gadolin, stosowany w rezonansie magnetycznym. Nie jest to kontrast jodowy używany w tomografii komputerowej.
U większości osób z prawidłową lub łagodnie upośledzoną funkcją nerek gadobutrol jest eliminowany szybko. W ciężkiej niewydolności nerek decyzja o podaniu wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka ze względu na rzadkie ryzyko NSF. O ewentualnych alternatywach i zabezpieczeniach decyduje lekarz radiolog.
Przy prawidłowej czynności nerek większość dawki jest wydalana w ciągu pierwszej doby. U osób z niewydolnością nerek eliminacja może się istotnie wydłużyć.
Najczęściej nie ma takiej potrzeby, ponieważ do mleka przenika znikoma ilość leku. Jeśli masz wątpliwości lub chcesz postąpić inaczej, omów to przed badaniem z lekarzem prowadzącym lub radiologiem.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.