Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Loteprednol (najczęściej w postaci loteprednolu etabonianu) to glikokortykosteroid stosowany miejscowo w okulistyce. Należy do tzw. „miękkich steroidów” zaprojektowanych tak, aby po zadziałaniu miejscowym szybko ulegały nieaktywnej biotransformacji, co ma ograniczać ryzyko ogólnoustrojowe i część działań niepożądanych typowych dla silniejszych steroidów. Dostępny jest w postaci kropli do oczu, żelu lub maści.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Działa przeciwzapalnie i przeciwświądowo: hamuje uwalnianie mediatorów zapalenia, zmniejsza obrzęk, zaczerwienienie i dolegliwości bólowe w obrębie przedniego odcinka oka. Preparaty z loteprednolem są wydawane na receptę i przeznaczone do krótkotrwałego stosowania pod kontrolą lekarza.
Decyzję o zastosowaniu, dawce i czasie kuracji podejmuje lekarz okulista po ocenie, czy dolegliwości mają charakter steroidowrażliwy oraz czy nie współistnieje zakażenie.
Ogólne schematy w okulistyce obejmują zwykle podawanie 1–2 kropli do chorego oka kilka razy na dobę, z możliwością częstszej aplikacji na początku leczenia i stopniowego zmniejszania częstości wraz z ustępowaniem objawów. W przypadku żelu lub maści stosuje się cienką warstwę do worka spojówkowego zgodnie z zaleceniem. Czas terapii powinien być możliwie krótki, a przerwanie lub redukcję dawki ustala lekarz.
U dzieci, osób starszych, pacjentów z chorobami rogówki lub z ryzykiem jaskry konieczna bywa szczególna ostrożność i regularne kontrole. Preparaty okulistyczne mogą zawierać konserwant (np. chlorek benzalkoniowy), który może podrażniać oczy i nie jest zalecany przy noszeniu miękkich soczewek kontaktowych w trakcie aktywnego zapalenia.
Najczęściej obserwuje się przejściowe, łagodne objawy miejscowe po zakropleniu.
W razie utrzymywania się lub nasilenia dolegliwości należy pilnie skontaktować się z lekarzem.
Po miejscowym podaniu do oka wchłanianie ogólnoustrojowe jest niewielkie, dlatego istotne interakcje ogólnoustrojowe są mało prawdopodobne. Znaczenie mają jednak skojarzenia miejscowe.
O wszystkich lekach okulistycznych i ogólnych, także dostępnych bez recepty, należy poinformować lekarza prowadzącego.
Tak. Jak każdy steroid okulistyczny, loteprednol może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe, zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu i u osób predysponowanych. Dlatego podczas terapii, zwłaszcza trwającej powyżej kilkunastu dni, lekarz może zalecić kontrolne pomiary IOP.
W okresie aktywnego zapalenia i stosowania steroidu noszenie soczewek kontaktowych zwykle nie jest zalecane. Niektóre preparaty zawierają konserwanty, które mogą podrażniać oczy i odbarwiać miękkie soczewki. O powrocie do noszenia soczewek decyduje okulista po ustąpieniu objawów.
Dane są ograniczone. Ze względu na małą ekspozycję ogólnoustrojową po podaniu do oka ryzyko wydaje się niskie, jednak lek stosuje się wyłącznie wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia. Decyzję o rozpoczęciu lub kontynuacji terapii w tych okresach podejmuje lekarz.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.