Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Iwabradyna to lek kardiologiczny stosowany u wybranych pacjentów z chorobami serca, u których konieczne jest zwolnienie spoczynkowego rytmu serca. Należy do grupy selektywnych modulatorów prądu If w węźle zatokowym. W praktyce klinicznej wykorzystuje się ją przede wszystkim w leczeniu przewlekłej, objawowej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową oraz w leczeniu objawowej, stabilnej dławicy piersiowej u chorych w rytmie zatokowym, gdy kontrola częstości rytmu jest niewystarczająca lub istnieją przeciwwskazania do innych leków zwalniających akcję serca.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Iwabradyna selektywnie hamuje prąd If (tzw. „funny current”) w komórkach rozrusznikowych węzła zatokowego. Skutkuje to zwolnieniem spontanicznej depolaryzacji i zmniejszeniem częstości rytmu serca bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, ciśnienie tętnicze czy przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dzięki temu poprawia się równowaga między zapotrzebowaniem mięśnia sercowego na tlen a jego dostawą oraz wydłuża czas rozkurczu, co jest korzystne w niedokrwieniu. Charakterystycznym, zwykle przemijającym działaniem leku mogą być zjawiska świetlne (fosfeny) wynikające z wpływu na pokrewny prąd w siatkówce oka.
Iwabradyna jest stosowana:
Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych zespołów wieńcowych ani zaburzeń rytmu takich jak migotanie przedsionków.
Dokładny schemat ustala lekarz na podstawie choroby podstawowej, częstości rytmu serca i tolerancji leczenia. W praktyce stosuje się podawanie dwa razy na dobę, a dawkę dobiera się tak, by uzyskać pożądaną częstość rytmu bez objawów zbyt wolnej akcji serca. U części pacjentów rozpoczyna się od mniejszej dawki i stopniowo modyfikuje. U osób starszych oraz przy zwiększonym ryzyku zwolnienia rytmu można rozważyć niższe dawki wyjściowe. Nie należy samodzielnie zmieniać ani przerywać leczenia bez konsultacji medycznej.
Iwabradynę zazwyczaj przyjmuje się regularnie, dwa razy na dobę, mniej więcej o stałych porach, najlepiej podczas posiłku, popijając wodą. Stałe pory i przyjmowanie z jedzeniem sprzyjają przewidywalnej biodostępności i ułatwiają systematyczność. Nie należy przekraczać zaleconej dawki ani łączyć leku z preparatami, które bez wiedzy lekarza dodatkowo zwalniają rytm serca. W czasie terapii zwykle kontroluje się częstość tętna i ciśnienie tętnicze oraz zwraca uwagę na ewentualne objawy nietolerancji (np. zawroty głowy, nadmierne zmęczenie, zaburzenia widzenia).
Istnieją także sytuacje wymagające ostrożności, m.in. skłonność do zaburzeń rytmu, długie odstępy QT w EKG, niestabilne ciśnienie czy przebyte epizody niedociśnienia.
Jak każdy lek, iwabradyna może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią, a większość ma charakter łagodny i przemijający.
Objawami zbyt intensywnego zwolnienia rytmu mogą być m.in. zawroty głowy, uczucie osłabienia, nietolerancja wysiłku, omdlenia. W takiej sytuacji konieczna jest pilna ocena lekarska i dostosowanie terapii.
Iwabradyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dlatego wchodzi w istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne.
Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich stosowanych lekach, w tym preparatach dostępnych bez recepty i suplementach.
Umiarkowane spożycie alkoholu nie jest znane z bezpośredniej interakcji farmakokinetycznej, jednak alkohol może nasilać zawroty głowy, spadki ciśnienia i uczucie zmęczenia. W trakcie leczenia warto ograniczać alkohol, zwłaszcza na początku terapii lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków kardiologicznych.
Iwabradyna nie powinna być stosowana w ciąży. W badaniach przedklinicznych obserwowano niekorzystny wpływ na rozwijający się płód. Osoby w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii. Karmienie piersią również nie jest zalecane w trakcie przyjmowania iwabradyny, ponieważ lek może przenikać do mleka (wykazano to u zwierząt). W razie potrzeby leczenia należy omówić alternatywy z lekarzem.
Iwabradyna może powodować przejściowe zaburzenia widzenia (szczególnie w warunkach zmiennego oświetlenia) oraz zawroty głowy. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza po rozpoczęciu terapii lub zmianie dawki. Zalecana jest ostrożność, a w razie wystąpienia objawów należy unikać prowadzenia.
Nie. Iwabradyna działa wybiórczo na prąd If w węźle zatokowym i zwalnia rytm serca bez wpływu na kurczliwość. Beta-blokery działają wielokierunkowo poprzez receptory beta-adrenergiczne.
W niewydolności serca bywa stosowana jako uzupełnienie leczenia, gdy mimo beta-blokera utrzymuje się zbyt szybki rytm. Decyzję o skojarzeniu i dawkowaniu podejmuje lekarz ze względu na ryzyko nadmiernej bradykardii.
Spadek częstości rytmu serca zwykle obserwuje się w ciągu kilku dni od rozpoczęcia leczenia. Ocena pełnego efektu klinicznego wymaga dłuższej obserwacji i kontroli parametrów życiowych.
Nie. Lek działa w rytmie zatokowym i nie służy do leczenia migotania przedsionków. U części pacjentów w trakcie terapii może wręcz wystąpić epizod migotania, co wymaga kontroli lekarskiej.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.