Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Dazabuwir (ang. dazabuvir) to doustny lek przeciwwirusowy z grupy bezpośrednio działających leków przeciw HCV (DAA). Stosuje się go wyłącznie w terapii skojarzonej u dorosłych z przewlekłym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), przede wszystkim genotypu 1. W praktyce klinicznej dazabuwir łączy się z innymi substancjami czynnymi (np. ombitaswirem, parytaprewirem i rytonawirem), czasem także z rybawiryną. Monoterapia dazabuwirem nie jest skuteczna i nie jest zalecana.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Leczenie HCV dobiera się indywidualnie, uwzględniając m.in. genotyp wirusa, wcześniejsze terapie, obecność marskości wątroby oraz chorób współistniejących. Terapia powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby.
Dazabuwir jest nienukleozydowym inhibitorem polimerazy NS5B HCV. Wiąże się z allosterycznym miejscem enzymu, hamując syntezę RNA wirusowego i replikację wirusa. Ponieważ HCV szybko rozwija oporność przy terapii pojedynczym lekiem, dazabuwir stosuje się w połączeniu z inhibitorami innych białek wirusa (np. NS3/4A, NS5A). Różne punkty uchwytu leków w schemacie skojarzonym ograniczają ryzyko selekcji szczepów opornych i zwiększają odsetek trwałej odpowiedzi wirusologicznej.
Wchłanianie dazabuwiru jest lepsze, gdy lek przyjmuje się z posiłkiem. Substancja jest intensywnie metabolizowana w wątrobie (m.in. przez CYP2C8) i wydalana głównie z żółcią do kału; udział nerek w eliminacji jest niewielki.
Dazabuwir jest wskazany do leczenia przewlekłego zakażenia HCV u dorosłych, przede wszystkim w zakażeniu genotypem 1, jako element terapii skojarzonej z innymi bezpośrednio działającymi lekami przeciwwirusowymi, z rybawiryną lub bez niej. Może być stosowany u chorych wcześniej nieleczonych oraz po niepowodzeniu niektórych terapii, także u pacjentów z wyrównaną marskością wątroby (po ocenie ryzyka/korzyści).
Nie jest to lek przeznaczony do leczenia genotypów innych niż 1 ani do stosowania jako samodzielny preparat.
Ogólna zasada: dazabuwir stosuje się w stałej dawce w schematach łączonych. Typowa dawka wynosi 250 mg dwa razy na dobę, zawsze z jedzeniem. Czas terapii zwykle mieści się w zakresie 12 tygodni, w wybranych sytuacjach bywa dłuższy. O doborze pozostałych składników schematu, potrzebie dołączenia rybawiryny oraz długości leczenia decyduje lekarz, uwzględniając genotyp/ podtyp wirusa, stan wątroby i wcześniejsze leczenie.
W ciężkich zaburzeniach czynności wątroby stosowanie leków zawierających dazabuwir jest przeciwwskazane. W przypadku zaburzeń czynności nerek zwykle nie ma konieczności modyfikacji dawki dazabuwiru, jednak cały schemat leczenia wymaga indywidualnej oceny.
Tabletki należy przyjmować regularnie, o stałych porach, razem z posiłkiem. Leczenie powinno obejmować pełen, zalecony schemat skojarzony – nie wolno samodzielnie dodawać, odstawiać ani zmieniać dawek któregokolwiek składnika.
Dodatkowe ograniczenia mogą wynikać z innych składników schematu (np. interakcje zależne od rytonawiru czy przeciwwskazania do rybawiryny). W przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol, w niektórych schematach z parytaprewirem/rytonawirem zaleca się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji.
Dazabuwir jest zazwyczaj dobrze tolerowany w skojarzeniu z innymi DAA. Profil bezpieczeństwa zależy od całego schematu. Najczęściej zgłaszane objawy to:
W schematach obejmujących rybawirynę może wystąpić niedokrwistość hemolityczna (z towarzyszącą m.in. dusznością, osłabieniem). U chorych z zaawansowaną chorobą wątroby opisywano ciężkie zdarzenia wątrobowe, zwłaszcza przy dekompensacji. U pacjentów z koinfekcją HBV istnieje ryzyko reaktywacji zakażenia – wymaga to odpowiedniego monitorowania i postępowania według zaleceń lekarza.
Dazabuwir jest metabolizowany głównie przez CYP2C8, dlatego:
Ze względu na to, że dazabuwir podaje się z innymi lekami przeciwwirusowymi (często z rytonawirem jako wzmacniaczem farmakokinetycznym), zakres potencjalnych interakcji całego schematu jest szeroki. W praktyce wymagają weryfikacji m.in.:
Każdą listę przyjmowanych leków należy omówić z lekarzem lub farmaceutą przed wdrożeniem terapii.
Nie opisano specyficznej interakcji farmakokinetycznej między dazabuwirem a alkoholem. Jednak alkohol szkodzi wątrobie i może obniżać skuteczność leczenia oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. W trakcie terapii HCV zaleca się powstrzymanie od spożywania alkoholu.
Dane dotyczące stosowania dazabuwiru w ciąży są ograniczone. Decyzję o leczeniu podejmuje lekarz po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Jeśli schemat zawiera rybawirynę, terapia jest przeciwwskazana w ciąży ze względu na działanie teratogenne rybawiryny. W takich przypadkach wymagana jest skuteczna antykoncepcja u pacjentki oraz jej partnera/partnerki w trakcie i przez pewien czas po zakończeniu leczenia, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Nie wiadomo, czy dazabuwir przenika do mleka kobiecego. W okresie karmienia piersią decyzję o kontynuacji karmienia lub terapii należy podejmować indywidualnie, z uwzględnieniem korzyści dla dziecka i matki oraz składu konkretnego schematu (obecność rybawiryny jest dodatkowym ograniczeniem).
Dazabuwir nie zaburza bezpośrednio sprawności psychomotorycznej, ale w trakcie leczenia mogą pojawić się zawroty głowy, zmęczenie czy bezsenność. Do czasu poznania indywidualnej reakcji na leczenie należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Nie. Dazabuwir jest elementem terapii skojarzonej i nie powinien być stosowany w monoterapii, ponieważ nie zapewnia trwałej odpowiedzi wirusologicznej.
Nie ma specyficznej diety dla dazabuwiru, ale lek należy przyjmować z posiłkiem. W chorobach wątroby korzystna jest racjonalna, zbilansowana dieta i unikanie alkoholu.
Nie. Dazabuwir jest przeznaczony głównie dla pacjentów z zakażeniem HCV genotypu 1. W innych genotypach stosuje się odmienne schematy – dobór leczenia należy do lekarza.
Może. W niektórych schematach zawierających inne składniki (np. parytaprewir/rytonawir) nie zaleca się stosowania preparatów z etynyloestradiolem ze względu na ryzyko zaburzeń czynności wątroby. W razie potrzeby lekarz zaproponuje alternatywną metodę antykoncepcji.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.