Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Pilokarpina to klasyczny lek cholinergiczny (parasympatykomimetyk) stosowany przede wszystkim w okulistyce oraz – w postaci tabletek – w leczeniu suchości jamy ustnej w określonych wskazaniach. W postaci kropli lub żelu do oczu działa miejscowo, obniżając ciśnienie wewnątrzgałkowe. W postaci doustnej stymuluje wydzielanie gruczołów ślinowych i łzowych. Substancja czynna: pilokarpina (chlorowodorek pilokarpiny).
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Pilokarpina pobudza receptory muskarynowe, naśladując działanie acetylocholiny. W oku skurcz mięśnia rzęskowego zwiększa odpływ cieczy wodnistej przez beleczkowanie, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Jednocześnie występuje zwężenie źrenicy (mioza) i skurcz akomodacji, co może przejściowo pogarszać widzenie z daleka i po zmroku. Po podaniu ogólnym lek nasila wydzielanie śliny, potu i łez, co wykorzystywane jest w terapii suchości jamy ustnej i oczu u wybranych pacjentów.
O doborze postaci (krople/żel do oczu vs. tabletki) oraz wskazaniach decyduje lekarz, biorąc pod uwagę choroby współistniejące i stosowane leki.
Schemat leczenia ustala lekarz w zależności od wskazania, nasilenia objawów i tolerancji leku.
Pilokarpinę do oczu zwykle stosuje się kilka razy na dobę w postaci kropli o odpowiednim stężeniu, czasem w połączeniu z innymi kroplami przeciwjaskrowymi. Preparaty żelowe podaje się zazwyczaj rzadziej (np. na noc) ze względu na dłuższe działanie.
Tabletki pilokarpiny przyjmuje się zwykle kilka razy dziennie. Terapię często rozpoczyna się od niższych dawek i stopniowo zwiększa w celu uzyskania efektu przy akceptowalnych działaniach niepożądanych. U osób z chorobami wątroby, serca czy płuc lekarz może dobrać ostrożniejszy schemat.
Nie należy samodzielnie modyfikować częstości ani dawki. W razie wątpliwości co do stosowania, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrożność: choroby obturacyjne płuc (ryzyko skurczu oskrzeli), choroba wrzodowa lub zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, kamica pęcherzyka żółciowego lub dróg moczowych (może nasilać kolkę), zaburzenia przewodnictwa sercowego, niewydolność wątroby (zwłaszcza przy terapii doustnej).
Ryzyko i nasilenie działań niepożądanych rosną wraz z dawką. W razie uporczywych objawów poinformuj lekarza.
Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich stosowanych lekach, także dostępnych bez recepty i preparatach ziołowych.
Nie stwierdzono specyficznej interakcji farmakokinetycznej z alkoholem, jednak alkohol może nasilać zawroty głowy, hipotonię i uczucie osłabienia. Może też nasilać odwodnienie błon śluzowych, co jest niekorzystne u osób leczonych z powodu suchości jamy ustnej. Zaleca się umiarkowanie i obserwację tolerancji.
Dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone. W postaci okulistycznej ekspozycja ogólnoustrojowa jest niewielka, jednak lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają nad ryzykiem. W przypadku tabletek decyzję o terapii podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka. Nie wiadomo w pełni, czy pilokarpina przenika do mleka kobiecego w istotnych ilościach; podczas laktacji preferuje się najniższą skuteczną ekspozycję i czujną obserwację niemowlęcia.
Po zakropleniu do oka pilokarpina może przejściowo pogarszać ostrość widzenia, szczególnie o zmroku i w ciemności, oraz powodować zawroty głowy. Do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Przy stosowaniu doustnym również mogą wystąpić zawroty głowy i uczucie osłabienia.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.