Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Tiamazol (metimazol) to lek z grupy tyreostatyków, stosowany do ograniczania nadmiernej produkcji hormonów tarczycy. Należy do pochodnych tiokarbamidu. Jest lekiem pierwszego wyboru w farmakologicznym leczeniu nadczynności tarczycy u dorosłych i młodzieży, a także bywa stosowany przed leczeniem jodem radioaktywnym lub przed operacją tarczycy w celu unormowania gospodarki hormonalnej.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Tiamazol hamuje aktywność peroksydazy tarczycowej, blokując wbudowywanie jodu do tyreoglobuliny oraz łączenie jodotyrozyn w T3 i T4. Nie wpływa na uwalnianie już zsyntetyzowanych hormonów, dlatego pełny efekt kliniczny pojawia się po kilku tygodniach, gdy wyczerpią się zapasy w gruczole. Normalizacja wolnych hormonów tarczycy prowadzi do ustępowania objawów takich jak kołatanie serca, drżenie rąk, potliwość czy niepokój.
O wyborze tiamazolu oraz o czasie trwania leczenia decyduje lekarz, biorąc pod uwagę nasilenie choroby, wiek pacjenta, choroby współistniejące i plan dalszego postępowania.
Dawkę i schemat przyjmowania ustala lekarz na podstawie nasilenia nadczynności tarczycy oraz wyników badań. Zwykle terapię rozpoczyna się od większych dawek, aby szybko opanować nadczynność, a po uzyskaniu kontroli czynności tarczycy przechodzi na dawkę podtrzymującą. Lek może być stosowany raz na dobę lub w dawkach podzielonych. U dzieci dawka przeliczana jest indywidualnie. W niektórych sytuacjach klinicznych lekarz może zastosować strategię „titration” (stopniowa redukcja samego tyreostatyku) lub „block-and-replace” (z dodaniem lewotyroksyny).
Regularna ocena stężeń FT4/FT3 i TSH pozwala korygować dawkę. Nie należy samodzielnie modyfikować leczenia.
Szczególnej ostrożności wymagają osoby z zaburzeniami czynności wątroby, chorobami krwi oraz przy równoczesnym stosowaniu leków o działaniu mielosupresyjnym.
Jak każdy lek, tiamazol może powodować działania niepożądane. Częstsze obejmują:
Poważne, rzadsze działania to m.in.:
Pojawienie się objawów sugerujących ciężką reakcję wymaga pilnej konsultacji medycznej.
Zawsze poinformuj lekarza i farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, także bez recepty i suplementach diety.
Nie stwierdzono specyficznej interakcji z alkoholem, jednak zarówno tiamazol, jak i alkohol mogą obciążać wątrobę. Zaleca się unikanie nadmiernego spożycia i ostrożność u osób z chorobami wątroby.
W ciąży wybór leczenia jest szczególnie ostrożny. W pierwszym trymestrze preferuje się zwykle inny lek z grupy tyreostatyków; tiamazol może być rozważany w późniejszym okresie ciąży, jeśli korzyści przeważają nad ryzykiem i przy zastosowaniu możliwie najmniejszych skutecznych dawek. Nieleczona nadczynność tarczycy również wiąże się z istotnym ryzykiem powikłań dla matki i płodu, dlatego terapię prowadzi się pod ścisłą kontrolą.
W okresie karmienia piersią tiamazol przenika do mleka. W praktyce bywa uznawany za możliwy do stosowania w niewielkich dawkach, z monitorowaniem niemowlęcia (zwłaszcza pod kątem czynności tarczycy). Decyzję podejmuje lekarz po ocenie indywidualnej sytuacji.
Tiamazol nie wpływa bezpośrednio na sprawność psychomotoryczną, jednak u niektórych osób mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie lub senność. Zarówno objawy nadczynności, jak i niektóre działania niepożądane leku mogą pogarszać koncentrację. W razie wystąpienia takich dolegliwości należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Tiamazol kontroluje nadprodukcję hormonów tarczycy i może prowadzić do remisji choroby, zwłaszcza w chorobie Gravesa-Basedowa. U części pacjentów po odstawieniu leku dochodzi jednak do nawrotu i potrzebne jest inne postępowanie (np. radiojod lub operacja). O strategii decyduje lekarz.
Pierwsza poprawa objawów często pojawia się w ciągu kilku tygodni, gdy zmniejszają się zapasy hormonów w tarczycy. Pełna stabilizacja parametrów może wymagać dłuższego czasu i kontroli laboratoryjnych.
Planowanie ciąży należy omówić z lekarzem przed rozpoczęciem starań. Konieczne jest uzyskanie stabilnej kontroli czynności tarczycy i dobranie najbezpieczniejszego schematu leczenia na czas ciąży.
Po opanowaniu nadczynności tarczycy tempo metabolizmu wraca do normy, co u części osób skutkuje przyrostem masy ciała po wcześniejszym chudnięciu. Jest to zwykle efekt wyrównania hormonalnego, a nie bezpośrednie działanie leku.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.