Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Zyprazydon to lek przeciwpsychotyczny z grupy tzw. atypowych neuroleptyków. Stosuje się go głównie u osób dorosłych w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych lub mieszanych w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD). Występuje w postaci kapsułek przyjmowanych doustnie oraz w postaci wstrzyknięć domięśniowych, które stosuje się krótkotrwale w sytuacjach nagłego pobudzenia.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Lek jest wydawany na receptę i powinien być stosowany pod nadzorem lekarza, który ocenia zasadność terapii, dobiera dawkę oraz monitoruje bezpieczeństwo.
Działanie zyprazydonu polega na modulowaniu przekaźnictwa w ośrodkowym układzie nerwowym. Lek blokuje receptory dopaminowe (m.in. D2) i serotoninowe (m.in. 5-HT2A), a także wpływa na inne receptory serotoninowe. Dodatkowo hamuje wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny. Taki profil może zmniejszać nasilenie objawów psychotycznych (omamy, urojenia), ograniczać pobudzenie i poprawiać stabilizację nastroju.
W porównaniu z niektórymi innymi neuroleptykami atypowymi zyprazydon bywa neutralniejszy metabolicznie, jednak nadal może powodować przyrost masy ciała lub zmiany parametrów metabolicznych u części pacjentów.
Dokładny schemat dawkowania ustala lekarz. Zwykle stosuje się dawki podzielone dwa razy na dobę i zaleca przyjmowanie kapsułek razem z posiłkiem, co istotnie poprawia wchłanianie i skuteczność.
Kapsułki należy przyjmować regularnie, najlepiej o stałych porach, zawsze z jedzeniem. Połyka się je w całości, popijając wodą. O skuteczności decyduje systematyczność oraz właściwe przyjmowanie z posiłkiem. O zmianach dawkowania, przerwach czy zakończeniu terapii decyduje lekarz. Podczas leczenia wskazane są okresowe wizyty kontrolne, które mogą obejmować ocenę EKG, masy ciała, ciśnienia, glikemii i lipidów.
Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z chorobami wątroby, padaczką, skłonnością do niedociśnienia, cukrzycą lub stanem przedcukrzycowym oraz osoby starsze. U pacjentów z psychozą związaną z otępieniem leki przeciwpsychotyczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zgonu i udaru – ich stosowanie w tej grupie nie jest rutynowo zalecane.
Nie u każdego pacjenta wystąpią działania niepożądane, jednak do częstszych należą:
Rzadziej: wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu (w tym torsade de pointes), omdlenia, napady drgawkowe, reakcje alergiczne (także ciężkie), złośliwy zespół neuroleptyczny, dyskinezy późne, zaburzenia krwi (np. leukopenia), hiperglikemia/zaostrzenie cukrzycy, hiponatremia. W razie nagłych objawów kardiologicznych, znacznego pogorszenia samopoczucia, wysokiej gorączki lub sztywności mięśni konieczny jest pilny kontakt medyczny.
Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także bez recepty i suplementach.
Alkohol może nasilać działanie uspokajające zyprazydonu, zwiększać ryzyko zawrotów głowy, senności i upadków, a pośrednio także ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. W trakcie terapii zaleca się unikanie alkoholu.
W ciąży zyprazydon stosuje się tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu. Ekspozycja w trzecim trymestrze może u noworodka powodować objawy pozapiramidowe lub odstawienne (np. zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, senność, trudności w oddychaniu czy karmieniu). Konieczna jest indywidualna ocena i plan opieki okołoporodowej.
W okresie karmienia piersią dane o przenikaniu do mleka są ograniczone. Zwykle rozważa się wybór terapii z lepszą dokumentacją lub przerwanie karmienia; decyzja powinna być podjęta po analizie korzyści i ryzyka.
Zyprazydon może powodować senność, zawroty głowy, spowolnienie reakcji i omdlenia, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Tak. Przyjmowanie kapsułek z jedzeniem wyraźnie zwiększa wchłanianie i skuteczność leku. Pomijanie posiłku może osłabiać działanie terapii.
U części osób pierwsze efekty (np. zmniejszenie pobudzenia) pojawiają się w ciągu kilku dni, jednak pełną ocenę skuteczności przeprowadza się zwykle po kilku tygodniach systematycznego stosowania.
Może, choć przeciętnie ryzyko przyrostu masy ciała i niektórych zaburzeń metabolicznych jest mniejsze niż przy niektórych innych neuroleptykach. Warto monitorować wagę, dietę i aktywność fizyczną.
Lek może wydłużać odstęp QT, dlatego u osób z czynnikami ryzyka (choroby serca, zaburzenia elektrolitowe, inne leki wydłużające QT) lekarz zwykle rozważa EKG przed i w trakcie terapii.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.