Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Abatacept to lek biologiczny należący do leków modyfikujących przebieg choroby (tzw. biologiczne DMARD). Został opracowany do leczenia wybranych chorób zapalnych o podłożu autoimmunologicznym, w których istotną rolę odgrywa nieprawidłowa aktywacja limfocytów T. Abatacept jest dostępny w postaci roztworu do wstrzyknięć podskórnych oraz koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Terapia jest zwykle długoterminowa i prowadzona pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu chorób reumatycznych i autoimmunologicznych.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Abatacept to białko fuzyjne łączące fragment ludzkiego białka CTLA-4 z fragmentem immunoglobuliny. Działa selektywnie na wczesnym etapie odpowiedzi immunologicznej – wiąże się z cząsteczkami CD80/CD86 na komórkach prezentujących antygen i w ten sposób blokuje kostymulację niezbędną do pełnej aktywacji limfocytów T (interakcję z receptorem CD28). Efektem jest zmniejszenie aktywności zapalnej i produkcji cytokin, co przekłada się na redukcję objawów klinicznych, spowolnienie uszkodzeń stawowych i poprawę funkcji.
Początek działania bywa stopniowy. U części pacjentów pierwsze odczuwalne efekty pojawiają się po kilku tygodniach, pełniejsza ocena skuteczności zwykle jest możliwa po kilku miesiącach regularnego stosowania.
Abatacept stosuje się u:
Dobór leku i moment jego włączenia zależą od aktywności choroby, dotychczasowego leczenia, chorób współistniejących oraz oceny profilu bezpieczeństwa.
Dawka i droga podania są ustalane indywidualnie przez lekarza. W praktyce klinicznej stosuje się dwa schematy:
U dzieci dawki są przeliczane w oparciu o masę ciała i mogą różnić się w zależności od drogi podania. Abatacept bywa łączony z metotreksatem i innymi lekami konwencjonalnymi (np. GKS w małych dawkach, NLPZ). Lekarz okresowo ocenia skuteczność i tolerancję terapii oraz decyduje o jej kontynuacji.
Wstrzyknięcia podskórne mogą być wykonywane po odpowiednim przeszkoleniu pacjenta lub opiekuna; infuzje dożylne przeprowadza personel medyczny w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych. Leczenie wymaga regularności oraz kontroli pod kątem zakażeń i tolerancji.
Przed rozpoczęciem terapii zwykle ocenia się ryzyko utajonych zakażeń (m.in. gruźlicy) oraz status szczepień. W trakcie stosowania abataceptu należy unikać szczepionek żywych, a skuteczność szczepionek inaktywowanych może być nieco mniejsza. Nie należy samodzielnie modyfikować harmonogramu podań ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Abataceptu nie stosuje się u osób z:
Szczególna ostrożność jest wymagana u pacjentów z nawracającymi lub przewlekłymi infekcjami, po ekspozycji na gruźlicę, z POChP (ryzyko nasilenia objawów ze strony układu oddechowego), u osób w podeszłym wieku oraz z chorobami wątroby czy po przebytych nowotworach. Decyzję o leczeniu podejmuje lekarz po analizie korzyści i ryzyka.
Jak każdy lek immunomodulujący, abatacept może wywoływać działania niepożądane. Należą do nich m.in.:
U pacjentów z POChP notowano częstsze działania niepożądane ze strony układu oddechowego (np. zaostrzenia, kaszel). Długoterminowe ryzyko nowotworów w tej grupie leków jest monitorowane, jednak dotychczasowe dane nie wskazują jednoznacznego wzrostu ryzyka; interpretacja zawsze wymaga indywidualnej oceny. W razie pojawienia się objawów zakażenia lub reakcji alergicznej konieczny jest pilny kontakt z lekarzem.
Abatacept można łączyć z niektórymi lekami konwencjonalnymi (np. metotreksat, sulfasalazyna, hydroksychlorochina, NLPZ, małe dawki glikokortykosteroidów). Nie zaleca się natomiast jednoczesnego stosowania z innymi biologicznymi lekami modyfikującymi przebieg choroby (np. inhibitorami TNF, inhibitorami interleukin) ani z inhibitorami JAK ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń i działań niepożądanych wynikających z nadmiernej immunosupresji.
Abatacept może osłabiać odpowiedź na szczepienia; szczepionek żywych należy unikać w trakcie terapii i przez pewien czas po jej zakończeniu. Jako duże białko nie wchodzi w istotne interakcje farmakokinetyczne zależne od enzymów wątrobowych (CYP), ale ryzyko addytywnej immunosupresji występuje przy wielu lekach tłumiących odporność.
Nie opisano swoistych interakcji farmakologicznych między abataceptem a alkoholem. Należy jednak pamiętać, że alkohol może nasilać działania niepożądane stosowanych równolegle leków (zwłaszcza metotreksatu) i obciążać wątrobę. Zalecany jest umiar i omówienie tej kwestii z lekarzem prowadzącym.
Dane dotyczące stosowania abataceptu w ciąży są ograniczone. Jako białko klasy IgG lek może przenikać przez łożysko, szczególnie w II–III trymestrze. Włączenie lub kontynuacja terapii w okresie planowania ciąży i w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Noworodki narażone na lek w życiu płodowym mogą mieć zmienioną odpowiedź immunologiczną; decyzje o podawaniu szczepionek żywych u takich dzieci podejmuje lekarz.
Podczas karmienia piersią przenikanie abataceptu do mleka jest prawdopodobnie niewielkie, a wchłanianie z przewodu pokarmowego niemowlęcia – znikome, jednak dane kliniczne są ograniczone. Decyzję o stosowaniu w laktacji podejmuje lekarz po rozważeniu korzyści dla matki i potencjalnego ryzyka dla dziecka.
Abatacept nie powinien istotnie upośledzać zdolności prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. U niektórych osób mogą jednak wystąpić zawroty głowy, zmęczenie lub złe samopoczucie po wstrzyknięciu/infuzji – wówczas należy zachować ostrożność.
Pierwsze efekty bywają widoczne po kilku tygodniach, a pełniejszą ocenę skuteczności przeprowadza się zwykle po kilku miesiącach regularnego leczenia.
Tak, abatacept często stosuje się w skojarzeniu z metotreksatem. O schemacie terapii decyduje lekarz, biorąc pod uwagę skuteczność i tolerancję.
Należy unikać szczepionek żywych w trakcie terapii i przez pewien czas po jej zakończeniu. Szczepionki inaktywowane są zwykle dopuszczalne, choć odpowiedź może być słabsza.
W przypadku objawów zakażenia (gorączka, kaszel, złe samopoczucie) skontaktuj się z lekarzem; może być konieczna przerwa w leczeniu do czasu wyleczenia infekcji.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.