Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Chlorotetracyklina to antybiotyk z grupy tetracyklin, o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Stosowana była tradycyjnie ogólnoustrojowo w zakażeniach wywołanych przez wrażliwe bakterie, a także miejscowo (na skórę) i w postaci maści do oczu. Obecnie w terapii ogólnoustrojowej częściej wybiera się nowsze tetracykliny, jednak chlorotetracyklina pozostaje opcją w określonych wskazaniach oraz w leczeniu miejscowym. Lek wydawany jest na receptę i stosuje się go wyłącznie w zakażeniach bakteryjnych – nie działa na wirusy.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Chlorotetracyklina hamuje namnażanie bakterii (działanie bakteriostatyczne), wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego. Blokuje to przyłączanie aminoacylo-tRNA i syntezę białek niezbędnych do wzrostu komórki bakteryjnej. Aktywność obejmuje liczne bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, a także drobnoustroje atypowe, takie jak Mycoplasma, Chlamydia i riketsje. Wrażliwość zależy od lokalnych wzorców oporności, dlatego dobór antybiotyku powinien wynikać z oceny klinicznej, a gdy to możliwe – z antybiogramu.
Zakres wskazań obejmuje zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na chlorotetracyklinę. W praktyce klinicznej rozważa się ją m.in. w:
Zastosowanie i czas terapii każdorazowo ustala lekarz, biorąc pod uwagę ciężkość zakażenia, wyniki badań i możliwe alternatywy.
Dawkowanie zależy od postaci leku (doustna, skórna, do oka), rodzaju zakażenia, wieku pacjenta, masy ciała oraz czynności nerek i wątroby. W terapii ogólnoustrojowej lek zwykle podaje się w kilku dawkach podzielonych w ciągu doby przez określony czas (często 7–14 dni), a w leczeniu miejscowym – kilka razy na dobę na zmienione miejsca. U dzieci poniżej 8. roku życia stosowanie jest przeciwwskazane. Dokładny schemat ustala lekarz.
Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza o wszystkich stosowanych lekach, także dostępnych bez recepty i suplementach diety.
Alkohol nie powoduje specyficznej interakcji farmakokinetycznej, jednak jego spożywanie może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i wątroby oraz utrudniać rekonwalescencję. W trakcie antybiotykoterapii zaleca się powstrzymanie lub ograniczenie alkoholu.
Chlorotetracyklina jest przeciwwskazana w ciąży – przenika przez łożysko i może powodować trwałe przebarwienia zębów oraz wpływać na rozwój kości u płodu. W okresie karmienia piersią lek przenika do mleka i może wywołać podobne działania u niemowlęcia; rutynowo nie zaleca się stosowania podczas laktacji. W razie konieczności antybiotykoterapii w tych okresach lekarz dobiera bezpieczniejsze alternatywy.
Chlorotetracyklina nie powinna znacząco upośledzać zdolności prowadzenia pojazdów. Jeżeli jednak pojawiają się zawroty głowy, bóle głowy lub zaburzenia widzenia (zwłaszcza po maści do oczu), należy zachować ostrożność i unikać prowadzenia do czasu ustąpienia objawów.
Istnieją doniesienia o możliwym zmniejszeniu skuteczności antykoncepcji hormonalnej podczas terapii tetracyklinami. Warto rozważyć dodatkowe zabezpieczenie w trakcie leczenia.
Nie, jednoczesne przyjmowanie z nabiałem oraz preparatami wapnia, magnezu, glinu, żelaza czy cynku ogranicza wchłanianie leku. Zalecane jest zachowanie odstępów czasowych.
Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 8. roku życia ze względu na ryzyko trwałych przebarwień zębów i wpływu na rozwój kości. U starszych dzieci decyzję podejmuje lekarz.
U wielu pacjentów pierwsze efekty pojawiają się w ciągu kilku dni terapii. Brak poprawy lub nasilenie dolegliwości wymaga kontaktu z lekarzem w celu weryfikacji leczenia.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.