Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Asfotaza alfa (nazwa handlowa: Strensiq) to rekombinowana postać ludzkiej fosfatazy zasadowej tkankowo nieswoistej (TNSALP), stosowana jako długotrwała enzymatyczna terapia zastępcza w hipofosfatazji (HPP) o początku w wieku dziecięcym. Lek podawany jest we wstrzyknięciach podskórnych i działa ukierunkowanie na kość.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Hipofosfatazja to rzadka choroba genetyczna spowodowana mutacjami w genie ALPL, prowadząca do niedoboru aktywności TNSALP. Skutkuje to zaburzeniami mineralizacji kości, deformacjami szkieletu, bólem, złamaniami i, u niemowląt, poważnymi powikłaniami oddechowymi. Asfotaza alfa nie jest lekiem na mukopolisacharydozy ani inne choroby spichrzeniowe.
U pacjentów z HPP nagromadzenie substratów TNSALP, zwłaszcza pirofosforanu nieorganicznego (PPi), hamuje odkładanie hydroksyapatytu i prawidłową mineralizację kości. Wzrasta też stężenie fosfoetanolaminy (PEA) i pirydoksal-5-fosforanu (PLP) we krwi.
Asfotaza alfa to cząsteczka TNSALP połączona z sekwencją kierującą do kości, dzięki czemu wiąże się z powierzchnią mineralną i rozkłada PPi oraz PLP. W efekcie zmniejsza się zahamowanie mineralizacji, co sprzyja prawidłowemu kostnieniu, poprawie obrazu radiologicznego, zmniejszeniu częstości złamań oraz, u ciężkich postaci niemowlęcych, poprawie czynności oddechowej. W badaniach laboratoryjnych typowo obserwuje się spadek PLP i bardzo wysoką aktywność ALP w surowicy po włączeniu leczenia (to zjawisko oczekiwane).
Asfotaza alfa jest wskazana do długotrwałej enzymatycznej terapii zastępczej u pacjentów z hipofosfatazją o początku w wieku dziecięcym (niemowlęcym, wczesnodziecięcym lub młodzieńczym) w celu leczenia objawów kostnych choroby. Może być stosowana również u dorosłych, jeśli choroba rozpoczęła się w dzieciństwie.
Kwalifikacja do terapii jest indywidualna i opiera się na obrazie klinicznym (m.in. objawy kostne, radiologiczne cechy zaburzonej mineralizacji, złamania niskoenergetyczne, deformacje), potwierdzeniu rozpoznania i ocenie ośrodka specjalistycznego.
Dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie masy ciała, wieku, nasilenia objawów oraz odpowiedzi na leczenie. Zazwyczaj całkowita dawka tygodniowa przeliczana jest na kilogram masy ciała i podawana w kilku wstrzyknięciach podskórnych w ciągu tygodnia. U części pacjentów stosuje się większą tygodniową dawkę na początku terapii lub przy ciężkim przebiegu choroby.
W trakcie leczenia monitoruje się m.in. parametry kliniczne (wzrost, ból, sprawność), obraz kostny, gospodarkę wapniowo-fosforanową, witaminę D, PTH, stężenie PLP oraz czynność nerek. Na tej podstawie możliwe są modyfikacje dawkowania.
Asfotaza alfa jest przeznaczona do podawania podskórnego. Zastrzyki wykonuje przeszkolony pacjent/opiekun lub personel medyczny. Typowe miejsca iniekcji to brzuch, udo, ramię lub pośladek; zaleca się rotację miejsc wkłucia i unikanie blizn czy miejsc podrażnionych skórnie.
Lek należy przygotować i podać zgodnie z instrukcją otrzymaną od zespołu leczącego, z zachowaniem zasad aseptyki. Nie podaje się go dożylnie ani domięśniowo. Po iniekcji warto obserwować ewentualne reakcje skórne lub objawy nadwrażliwości i zgłaszać je lekarzowi.
Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na asfotazę alfa lub którykolwiek składnik preparatu. U pacjentów z istotnymi reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie decyzję o leczeniu podejmuje się ze szczególną ostrożnością.
Ostrożności wymaga leczenie u osób ze skłonnością do zwapnień pozaszkieletowych (np. nefrokalcynoza) oraz w zaburzeniach gospodarki wapniowo-fosforanowej; konieczne jest regularne monitorowanie badań.
Nie opisano istotnych interakcji farmakokinetycznych z typowymi lekami. Jako białkowa terapia enzymatyczna asfotaza alfa ma niewielki potencjał do klasycznych interakcji metabolicznych.
Brak specyficznych interakcji z alkoholem. Umiarkowane spożycie zwykle nie wpływa na działanie leku, jednak nadmierne picie może niekorzystnie oddziaływać na kości i wątrobę. W razie wątpliwości warto omówić tę kwestię z lekarzem prowadzącym.
Dane dotyczące stosowania w ciąży są ograniczone. Lek może być rozważany wyłącznie wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przy planowaniu ciąży wskazana jest konsultacja ze specjalistą.
Nie wiadomo, czy asfotaza alfa przenika do mleka kobiecego. Jako białko prawdopodobnie uległaby trawieniu w przewodzie pokarmowym niemowlęcia, jednak decyzję o kontynuacji karmienia podczas terapii podejmuje lekarz po ocenie sytuacji klinicznej.
Asfotaza alfa nie powinna znacząco zaburzać zdolności prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Jeśli jednak wystąpią objawy takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie czy reakcje ogólne po iniekcji, należy ocenić samopoczucie przed podjęciem tych czynności.
HPP jest chorobą przewlekłą i u wielu pacjentów leczenie ma charakter długotrwały. Czas terapii i jej intensywność są indywidualnie oceniane na podstawie przebiegu choroby, wieku i odpowiedzi klinicznej.
U niemowląt z ciężką postacią poprawa mineralizacji i funkcji oddechowej może pojawiać się w ciągu tygodni–miesięcy. U dzieci i młodzieży zwykle zmiany kliniczne i radiologiczne widoczne są w perspektywie kilku miesięcy. Dynamika odpowiedzi jest zmienna osobniczo.
Tak. Po rozpoczęciu leczenia aktywność ALP w surowicy jest bardzo wysoka (to efekt działania leku), a stężenie PLP zwykle spada. Informuj laboratorium i lekarzy o terapii, aby właściwie interpretowali wyniki.
W przypadku rozległego obrzęku, uogólnionej pokrzywki, duszności lub złego samopoczucia po iniekcji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Dalsze postępowanie i ewentualne modyfikacje terapii ustala zespół prowadzący.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.