Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Alfakalcydol to pochodna witaminy D (1α-hydroksycholekalcyferol), która po przekształceniu w wątrobie ulega aktywacji do kalcytriolu – biologicznie czynnej formy witaminy D. W odróżnieniu od klasycznej witaminy D3 (cholekalcyferolu) nie wymaga aktywacji w nerkach, dlatego jest przydatny u osób z upośledzoną funkcją nerek. Lek zwiększa wchłanianie wapnia i fosforanów z przewodu pokarmowego, zmniejsza wydzielanie parathormonu (PTH) oraz wpływa na metabolizm kości i gospodarkę mineralną.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Alfakalcydol stosuje się u dorosłych i w wybranych populacjach dzieci w chorobach przebiegających z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej i niedoborem aktywnej witaminy D, zwłaszcza gdy konieczna jest aktywna postać hormonu D:
Zakres wskazań i sposób stosowania są ustalane indywidualnie w zależności od rozpoznania, czynności nerek, wartości wapnia, fosforanów i PTH.
Dawkowanie ma charakter ściśle indywidualny. Zwykle rozpoczyna się od małych dawek dobowych (w zakresie mikrogramów), a następnie dawkę modyfikuje się na podstawie stężeń wapnia, fosforanów, PTH oraz odpowiedzi klinicznej. Lek jest dostępny najczęściej w kapsułkach i kroplach doustnych.
Dokładny schemat, czas trwania leczenia oraz potrzeba suplementacji wapnia lub modyfikacji diety wymagają decyzji lekarskiej i kontroli laboratoryjnej.
Szczególna ostrożność: kamica nerkowa (również w wywiadzie), choroby ziarniniakowe (np. sarkoidoza), długotrwałe unieruchomienie, jednoczesna suplementacja wapnia i witaminy D, zaburzenia rytmu serca oraz terapia glikozydami naparstnicy.
Ryzyko działań niepożądanych rośnie wraz z dawką i brakiem monitorowania. Najczęściej wiążą się z hiperkalcemią lub hiperkalciurią.
Wystąpienie objawów sugerujących hiperkalcemię wymaga pilnej weryfikacji laboratoryjnej i oceny zasadności kontynuacji lub modyfikacji terapii.
Alkohol nie wchodzi w istotne interakcje farmakokinetyczne z alfakalcydolem, jednak jego nadmierne spożycie niekorzystnie wpływa na kości i wątrobę.
Alfakalcydol jest już częściowo aktywowaną formą witaminy D. Po podaniu doustnym wątroba szybko przekształca go do kalcytriolu. Dzięki temu może działać także u osób z upośledzoną aktywnością nerkowej 1α-hydroksylazy, gdzie klasyczna witamina D3 bywa niewystarczająca.
U części pacjentów tak, u innych nie – zależy to od wskazania, diety, wyników badań i ryzyka zwapnień. O ewentualnej podaży wapnia decyduje lekarz, biorąc pod uwagę stężenia wapnia i fosforanów, PTH, czynność nerek oraz ryzyko kamicy nerkowej.
Na początku terapii oraz po zmianach dawki badania (wapń, fosforany, PTH, parametry nerkowe) zwykle wykonuje się częściej, a po ustabilizowaniu – w odstępach dobranych do ryzyka powikłań i choroby podstawowej. Harmonogram kontroli ustala prowadzący lekarz.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.