Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Iwakaftor to doustny modulator CFTR (ang. CFTR potentiator) stosowany u wybranych pacjentów z mukowiscydozą (CF), u których stwierdzono określone mutacje genu CFTR. Lek jest dostępny na receptę, występuje w postaci tabletek powlekanych oraz granulatów do sporządzania zawiesiny doustnej dla młodszych dzieci. Skuteczność terapii zależy od typu mutacji, dlatego przed włączeniem leczenia konieczne jest potwierdzenie odpowiedniej mutacji w badaniu genetycznym.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Iwakaftor zwiększa prawdopodobieństwo otwarcia (tzw. gating) kanału chlorkowego CFTR w błonie komórek nabłonkowych. U części chorych z określonymi mutacjami prowadzi to do lepszego transportu jonów chlorkowych i wody, a w konsekwencji do upłynnienia wydzieliny i poprawy pracy narządów zajętych w CF, zwłaszcza układu oddechowego.
Farmakokinetycznie iwakaftor najlepiej wchłania się przyjmowany z posiłkiem zawierającym tłuszcz. Jest metabolizowany głównie przez enzymy wątrobowe CYP3A, a jego metabolity wydalane są przede wszystkim z żółcią do kału. Zaburzenia czynności wątroby mogą zwiększać narażenie na lek.
Leczenie mukowiscydozy u pacjentów, u których stwierdzono określone mutacje CFTR wrażliwe na iwakaftor (m.in. mutacje typu „bramkującego”, np. G551D, oraz niektóre mutacje o tzw. resztkowej funkcji, zgodnie z aktualną charakterystyką produktu leczniczego). Kwalifikacja do terapii odbywa się na podstawie genotypu oraz oceny specjalisty doświadczonego w leczeniu CF.
Schemat dawkowania ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała, postać leku oraz współistniejące choroby (szczególnie wątroby) i możliwe interakcje. W praktyce klinicznej iwakaftor stosuje się zwykle dwa razy na dobę w stałych odstępach, przyjmując lek z posiłkiem zawierającym tłuszcz. U dzieci dostępne są dawki w postaci granulatów dostosowane do masy ciała. W zaburzeniach czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie częstości podawania lub dawki. Jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A (np. ryfampicyny, karbamazepiny, fenytoiny, dziurawca) jest przeciwwskazane funkcjonalnie ze względu na ryzyko zniesienia działania leku.
Iwakaftor należy przyjmować regularnie, o stałych porach, razem z posiłkiem zawierającym tłuszcz (np. nabiał, oleje roślinne, awokado), co zwiększa wchłanianie. Unikaj spożywania grejpfrutów i pomarańczy gorzkiej (Sewilla), które mogą nasilać działanie leku poprzez hamowanie CYP3A. Nie modyfikuj dawkowania na własną rękę. O wszystkich przyjmowanych lekach (na receptę, OTC, suplementach i ziołach) informuj lekarza lub farmaceutę, ponieważ iwakaftor wchodzi w istotne interakcje. W trakcie leczenia zwykle zaleca się okresowe badania czynności wątroby; u dzieci lekarz może dodatkowo zlecić badanie okulistyczne.
Nadwrażliwość na iwakaftor lub którykolwiek składnik produktu. Stosowanie z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, enzalutamid, mitotan, ziele dziurawca) jest niewskazane, ponieważ znacząco obniża stężenie iwakaftoru i może uniemożliwić uzyskanie efektu terapeutycznego. Szczególną ostrożność zachowuje się u chorych z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Jak każdy lek, iwakaftor może powodować działania niepożądane. Nie u każdego one wystąpią.
W przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Nie stwierdzono specyficznej interakcji farmakokinetycznej z alkoholem, jednak zarówno iwakaftor, jak i alkohol obciążają wątrobę. Z tego względu zaleca się ograniczenie lub unikanie alkoholu, zwłaszcza u osób z nieprawidłowymi wynikami prób wątrobowych lub chorobami wątroby.
Ciąża: dostępne dane u ludzi są ograniczone. Decyzję o zastosowaniu podejmuje lekarz, oceniając potencjalne korzyści dla matki i możliwe ryzyko dla płodu.
Karmienie piersią: iwakaftor i/lub jego metabolity mogą przenikać do mleka kobiecego. Brakuje danych o długoterminowym bezpieczeństwie u niemowląt; należy indywidualnie rozważyć korzyści z karmienia piersią oraz potencjalne ryzyko i, w razie potrzeby, prowadzić obserwację dziecka.
Iwakaftor może powodować zawroty głowy lub zmęczenie. Jeśli występują takie objawy, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich ustąpienia.
Nie. Skuteczność iwakaftoru zależy od typu mutacji genu CFTR. Lek jest przeznaczony dla pacjentów z określonymi mutacjami wrażliwymi na ten mechanizm działania. O kwalifikacji decyduje wynik badania genetycznego i lekarz.
Istnieją produkty lecznicze łączące różne modulatory CFTR, ale mają one odrębne wskazania i dawkowanie. Dobór terapii (monoterapia vs. skojarzenia) zależy od mutacji i przebiegu choroby i jest ustalany przez ośrodek leczący CF.
Monoterapia iwakaftorem nie powinna obniżać skuteczności doustnej antykoncepcji. Nie wykazano niekorzystnego wpływu na płodność. W razie stosowania innych modulacji CFTR lub wielu leków jednocześnie warto skonsultować dobór metody antykoncepcji.
Najczęściej kontroluje się aktywność enzymów wątrobowych, zwłaszcza na początku terapii i okresowo w jej trakcie. U dzieci lekarz może dodatkowo zalecić badania okulistyczne ze względu na opisywane przypadki zaćmy.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.