Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Benralizumab to lek biologiczny (przeciwciało monoklonalne) stosowany jako leczenie uzupełniające w ciężkiej astmie eozynofilowej, gdy standardowa terapia wziewna nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów. Preparat jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce lub wstrzykiwaczu automatycznym, podawany podskórnie.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Benralizumab wiąże się swoiście z receptorem interleukiny 5 (IL‑5Rα) obecnym na eozynofilach i bazofilach. Dzięki zmodyfikowanej budowie cząsteczki wywołuje nasiloną cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), prowadząc do szybkiego i głębokiego zmniejszenia liczby eozynofilów we krwi i tkankach. Klinicznie przekłada się to na mniejszą częstość zaostrzeń astmy, poprawę czynności płuc i jakości życia, a u niektórych chorych umożliwia redukcję dawki doustnych glikokortykosteroidów. Benralizumab nie jest lekiem do przerwania ostrego napadu duszności.
Benralizumab stosuje się jako leczenie podtrzymujące u pacjentów z ciężką astmą o fenotypie eozynofilowym, u których mimo stosowania dużych dawek wziewnych glikokortykosteroidów oraz dodatkowych leków kontrolujących (np. LABA) utrzymują się zaostrzenia lub niewystarczająca kontrola choroby. Kwalifikacja do terapii opiera się m.in. na ocenie liczby eozynofilów, częstości zaostrzeń oraz wywiadzie klinicznym. Benralizumab nie jest wskazany do leczenia ostrego skurczu oskrzeli ani rutynowo w POChP.
Schemat dawkowania ustala lekarz, biorąc pod uwagę przebieg choroby i odpowiedź na leczenie. W praktyce stosuje się stałą dawkę podskórną 30 mg, zwykle w schemacie dawek początkowych co 4 tygodnie, a następnie rzadziej, w odstępach około 8 tygodni. U chorych przewlekle przyjmujących doustne glikokortykosteroidy decyzja o ewentualnej redukcji ich dawki należy do lekarza i przebiega stopniowo, z monitorowaniem stanu klinicznego.
Benralizumab podaje się podskórnie, najczęściej w udo, brzuch lub ramię. Zastrzyk może być wykonany w placówce medycznej; po odpowiednim przeszkoleniu część pacjentów może otrzymać zgodę na samodzielne podawanie w domu. Przed każdą dawką i w trakcie terapii ocenia się kontrolę astmy oraz bezpieczeństwo leczenia. Leku nie stosuje się doraźnie. W razie wątpliwości dotyczących terminu kolejnej dawki lub przerw w leczeniu decyzje należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym.
Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na benralizumab lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.
Profil bezpieczeństwa benralizumabu jest zwykle korzystny. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą:
Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości (np. wysypka, pokrzywka, skurcz oskrzeli). W przypadku nasilonych objawów alergicznych konieczna jest pilna pomoc medyczna. Lekarz może zlecać okresowe kontrole, aby oceniać skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
Benralizumab jako przeciwciało monoklonalne nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe CYP i nie wchodzi w liczne klasyczne interakcje farmakokinetyczne. Dotychczas nie stwierdzono istotnych interakcji z powszechnie stosowanymi lekami w astmie. Szczególną ostrożność zachowuje się przy planowaniu szczepień żywych atenuowanych podczas terapii – decyzję należy podejmować indywidualnie. Wszelkie równoległe modyfikacje leczenia przeciwastmatycznego (wziewnego lub doustnego) powinny być prowadzone pod kontrolą lekarza.
Nie opisano swoistych interakcji benralizumabu z alkoholem. U części osób alkohol może jednak nasilać objawy astmy lub sprzyjać refluksowi żołądkowo‑przełykowemu, co pośrednio pogarsza kontrolę choroby. Zalecana jest umiarkowana ostrożność i obserwacja własnej tolerancji.
Dane dotyczące stosowania benralizumabu w ciąży są ograniczone. Przeciwciała klasy IgG przechodzą przez łożysko, zwłaszcza w II–III trymestrze, dlatego lek stosuje się tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W okresie laktacji immunoglobuliny mogą przenikać do mleka; wchłanianie u niemowlęcia jest prawdopodobnie niewielkie, jednak decyzja o kontynuacji karmienia piersią podczas terapii powinna być podjęta po rozmowie z lekarzem, z uwzględnieniem korzyści karmienia i potrzeb leczenia matki.
Benralizumab nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługę maszyn. Jeśli jednak po podaniu pojawią się objawy takie jak ból głowy czy zawroty, należy rozważyć odłożenie prowadzenia do czasu ich ustąpienia.
Część pacjentów zauważa mniej zaostrzeń i lepszą kontrolę objawów w pierwszych tygodniach terapii; pełna ocena skuteczności zwykle wymaga kilku miesięcy regularnego podawania.
Nie. Jest to terapia dodana. Leki wziewne i doraźne pozostają podstawą leczenia astmy, a ewentualne zmiany ich dawek wprowadza lekarz na podstawie odpowiedzi na terapię.
Szczepionki inaktywowane można zwykle podawać zgodnie z zaleceniami. W przypadku szczepionek żywych atenuowanych konieczna jest indywidualna ocena przez lekarza.
Tak, u odpowiednio zakwalifikowanych i przeszkolonych pacjentów możliwe jest podawanie w domu przy użyciu ampułkostrzykawki lub wstrzykiwacza. Decyzję podejmuje lekarz, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo i komfort pacjenta.
Uwaga: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. Mimo dołożenia starań, aby treści były aktualne i rzetelne, mogą zawierać nieścisłości lub ulec dezaktualizacji. Jeśli zauważysz błąd w opisie leku, prosimy o kontakt z redakcją serwisu.