Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra) to bylina z rodziny bobowatych, znana z charakterystycznie słodkiego, aromatycznego korzenia. Występuje naturalnie w rejonie basenu Morza Śródziemnego i Azji Zachodniej, jest też uprawiana w wielu krajach o klimacie umiarkowanym.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Roślina osiąga zwykle 60–150 cm wysokości. Posiada długi, rozgałęziony, żółtawy korzeń i podziemne rozłogi. Łodygi są wzniesione, liście nieparzystopierzaste (zwykle 9–17 listków), lekko lepkie. Kwiaty barwy biało-liliowej do fioletowej zebrane są w grona, a owocem jest krótki strąk z kilkoma nasionami. Lukrecja dobrze rośnie na glebach głębokich, przepuszczalnych, nasłonecznionych.
Za smak odpowiada głównie glicyryzyna, wielokrotnie słodsza od sacharozy. Z tego powodu lukrecja bywa stosowana także jako naturalny środek smakowy.
Surowcem zielarskim jest korzeń (Radix Glycyrrhizae) i jego przetwory. Zawiera m.in. saponiny triterpenowe (glicyryzynę i pochodne glicyretynowe), flawonoidy (np. likwirytynę, izolikwirytynę, glabrydynę), kumaryny, polisacharydy oraz garbniki.
Najczęściej opisywane kierunki działania obejmują:
Warto pamiętać, że glicyryzyna może hamować enzym 11β-HSD2, co sprzyja zatrzymywaniu sodu i utracie potasu. Z jednej strony wyjaśnia to część tradycyjnie przypisywanych właściwości, z drugiej – tłumaczy kluczowe aspekty bezpieczeństwa opisane poniżej.
Lukrecja jest dostępna w różnych formach, które dobiera się do preferencji i celu stosowania.
Wybierając preparat, zwraca się zwykle uwagę na zawartość glicyryzyny i standaryzację składników aktywnych, szczególnie gdy istotne są kwestie ciśnienia tętniczego i gospodarki elektrolitowej.
Najczęstsze działania niepożądane przy wysokim lub długotrwałym spożyciu glicyryzyny to tzw. pseudosyndrom mineralokortykoidowy: zatrzymywanie sodu i wody (obrzęki), utrata potasu (hipokaliemia), podwyższenie ciśnienia tętniczego, bóle głowy, osłabienie, a w skrajnych przypadkach zaburzenia rytmu serca.
Przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności obejmują:
Interakcje: lukrecja może nasilać utratę potasu i w ten sposób wpływać na działanie leków moczopędnych, glikozydów naparstnicy (np. digoksyny), niektórych leków przeciwarytmicznych oraz preparatów obniżających ciśnienie. Może też wchodzić w interakcje funkcjonalne z lekami glikokortykosteroidowymi. Łączenie z innymi środkami obniżającymi potas (np. niektórymi środkami przeczyszczającymi) zwiększa ryzyko zaburzeń elektrolitowych.
Dla osób poszukujących wsparcia układu pokarmowego przy ograniczeniu ryzyka wzrostu ciśnienia alternatywą bywa DGL, czyli preparaty z obniżoną zawartością glicyryzyny.
Pytania użytkowników najczęściej dotyczą różnic między formami surowca, bezpieczeństwa przy nadciśnieniu oraz łączenia z lekami i suplementami. Poniżej przykładowe zagadnienia pomocne przy świadomym wyborze produktu.